Regelmatig gaan wij naar Gent, zo eens om de maand of twee. Als ik heel eerlijk moet zijn dan vind ik Gent op bepaalde vlakken veel leuker dan Brugge. Zeker als het gaat over het winkel- en leuke plekjes om te eten- aanbod dan wint Gent het absoluut van Brugge. Ofwel zijn wij het aanbod in Brugge zodanig gewend geworden… Dat kan ook de reden zijn natuurlijk.

Zo ook vorig weekend. Het beloofde mooi weer te worden en het was toch alweer van net voor de Gentse feesten geleden dat we in Gent waren, hoog tijd voor een nieuwe citytrip dus. Gewoonlijk parkeren wij op de Reep en gaan wij dan richting het Sint-Baafsplein, waar we één van de zijstraatjes inslaan en zo verder onze gang gaan. N’ importe, we vinden het allemaal leuk. Behalve de Veldstraat dan. Niks mis met de Veldstraat maar voor het winkelaanbod moeten we het niet doen (daarvoor kunnen we evengoed in Brugge blijven) en voor de gezelligheid ook al niet. Tegen de middag kun je ons meestal vinden in Bo’drams, voor een belegd boterhammetje that is. Simpel, lekker en bovendien zit onze buik niet propvol zodat we in de namiddag nog ons dessertje kunnen halen in Julie’s House. Nog een pluspunt (of minpunt voor onze portefeuille) is dat de Belgische ontwerpster Nathalie Vleeschouwer ook een winkel in Gent heeft en zo kwam het dat ik ondertussen een tweede kleedje uit haar collectie in mijn kleerkast heb hangen… Sorry, YNAB

Het werd dit kleedje...

Het werd dit kleedje…

En dan… Ik had er niet meer aan gedacht tot ik plots overal papieren bruine, volgepropte zakken zag opduiken… Juist ja, in Gent opende begin augustus een vestiging van Primark, je weet wel, die Ierse, super goedkope winkelketen. Mijn man nog ik wisten langs geen kanten waar de winkel gelegen was maar we hoefden maar in te gaan op de stroom van bruine zakken om de winkel te lokaliseren.

primark11

Ook al had ik mijn (onze) centen al opgedaan bij Nathalie, toch wou ik de Primark eens binnengaan. See what all the fuss is about. Om te beginnen was ik al verwonderd dat er überhaupt nog kledij lag in die winkel. Het tweede dat mij opviel: de grote plastieken zakken (beetje genre Ikea) die aan de ingang lagen. Als ze konden spreken dan hadden die zakken “vul mij!” geroepen. Ik zag massa’s mensen tussen de kledij, niet eens de moeite nemend om een pashokje op te zoeken… Vijf minuten later had ik ongeveer het midden van de winkel bereikt en werd ik haast onwel van de hitte… En op dat punt gaf ik het al op, ik ben gedraaid en heb me terug richting uitgang gerept. Het werd not to Primark. Ook al had ik voor het geld van mijn kleedje misschien vier of vijf zakken kunnen vullen… Het is niet aan mij besteed. Ik ben al lang superblij met mijn ene kleedje waarvan ik weet dat ik ten eerste, de Belgische economie een klein beetje heb gesteund en ten tweede, ik kwaliteit in mijn kast heb hangen. Ten derde ben ik er ook zeker van dat niet één of ander onderbetaald kindje in Bangladesh mijn kleedje heeft genaaid. Money well spent, denk ik dan.

Tags: , , , , , ,