Kleuterliefde.

tumblr_m5rxib4GD11ryyr0eo1_500

Al kort na de geboorte van Florian had Elisa beslist dat ze met haar broer wilde trouwen. In het begin probeerden we haar nog uit te leggen dat een broer en een zus technisch gezien niet samen in het huwelijksbootje konden stappen maar onze dochter was daardoor niet van haar stuk te brengen en bleef volhouden dat ze met Florian zou trouwen. Sedert een week ofzo heeft ze echter een andere verloofde, een klasgenootje. Het is grote liefde tussen die twee al heeft het jongentje in kwestie het nog een stukje erger te pakken dan Elisa zelf. Verder dan sporadisch even te vermelden dat ze verliefd is op A. en met A. gaat trouwen en niet meer met Florian gaat het niet. De rest van het ganse liefdesverhaal moest ik van de juf vernemen toen ik de twee eens betrapte op een stevige knuffel: “jaja, ’t is grote liefde, ze spelen de hele dag samen in het huisje van mama en papa”. 
Aangezien A. heel plots de liefde van haar leven is geworden en de grote vakantie nu wel heel dichtbij komt, besloot ik vanmorgen aan Elisa’s schoonmama-in-spé te vragen of A. eens mocht komen spelen in de vakantie. De mama van A. reageerde blij want haar zoon kan blijkbaar niet over Elisa zwijgen. “Elke avond is het Elisa dit en Elisa dat en ik mis Elisa. Hij zei dat hij het jammer vond dat hij geen foto van Elisa heeft en ik zei: ze staat toch op de klasfoto? En nu loopt hij ganse dagen rond met de klasfoto in zijn handen.” Ik kreeg haast medelijden met het ventje… Maar ik vind het ook wel heel schattig. Benieuwd of het in september nog altijd grote liefde zal zijn.

Een peuter met een missie.

WP_20150629_003

Het zal Florian worst wezen dat zijn zus verliefd is op een ander. Want Florian heeft een missie. Nu hij kan stappen, wil en zal hij absoluut de wereld ontdekken. Hij krijgt veel oooh’s en amai’s, stapt hij al? Ja, het is rap en ja, het is leuk maar verdorie… Het heeft ook zo zijn nadelen! Binnenshuis vind ik het leuk en handig: hij gaat en staat waar hij wil en hij doet wat hij wil (of toch ongeveer). Maar zodra ik een voet uit de deur zet, wil monsieur Florian de wereld ontdekken.

Zo bedacht ik vorige week dat hij best het stukje van de auto tot aan onze voordeur kon stappen maar meneer weigert resoluut aan de hand te stappen dus was ik wel verplicht van hem toch te dragen. Waarop hij natuurlijk reageerde alsof ik hem aan het vermoorden was toen ik hem terug oppakte.

Of moet ik vertellen over die keer dat ik in de Standaard Boekhandel iets moest ophalen en het me amper lukte om in de wachtrij aan de kassa te gaan staan omdat Florian de rekken wou gaan reorganiseren?

Of misschien kan ik nog even vermelden hoe moeilijk het geworden is om bijvoorbeeld in de wachtzaal van de huisarts of het ACV te zitten? Ik kan het zelfs geen zitten noemen. Achter de kleine aanlopen, is een betere omschrijving. En ondertussen op mijn klok kijken en hopen dat het snel aan ons is.

Onze kleine man is 14 maanden geworden vandaag en hij is onbevreesd. De wereld ligt aan zijn voeten. En mama?Mama vraagt zich af hoe ze de komende grote vakantie zal overleven…

Tags: , , , ,