Some you WIN, some you lose… het vervolg.

Veel sneller dan ik zelf verwacht had, kan ik jullie toch al het vervolgverhaal vertellen op some you win, some you lose. Nog geen uur nadat ik mijn vorig blogbericht had gepubliceerd, kreeg ik een mail van de juridische dienst van mijn vakbond: mijn evaluatie onvoldoende was ingetrokken.

Wat was er gebeurd?

Ik wil hier ook geen ellenlang blogbericht van maken dus ik zal heel eventjes proberen om kort te recapituleren (leuk woord, vind ik dat: recapituleren…). Ik vermoed dat het conflict met de directeur waarin ik terecht ben gekomen veel zal te maken hebben gehad met de stakingen in december vorig jaar. Ik schreef daar toen ook een blogbericht over. Ik kan het namelijk moeilijk verdragen als ik vind dat ik ten onrechte word behandeld en dan gebruik ik mijn blog als uitlaatklep natuurlijk…
In december waren er bij ons op school namelijk twee stakingsdagen, telkens op maandag. Ik werk dit jaar deeltijds en heb geen lesopdracht op maandag. De directeur eiste wel iedereen die niet staakte op. Wat betekende dat ik ofwel ging moeten gaan werken op een dag waarop ik normaal thuis was of dat ik mij moest opgeven als stakende en dus ook mijn loon verliezen. Omdat ik dit nogal bizar vond, zocht ik het wettelijk kader hieromtrent op en mijn logica bleek inderdaad te kloppen: je kunt alleen opgeëist worden voor de uren waarop je anders ook werkt. Ik gaf mij dus in school op als “niet-stakende” en was uiteraard ook niet aanwezig. Later bleek dat de secretaresse de opdracht had gekregen van de directeur mij door te geven aan Brussel als zijnde “stakende” en verloor ik dus voor twee dagen loon. Ik ben daarmee toen naar de vakbond gestapt. Anyways om een lang verhaal kort te maken: begin mei was dit nog altijd een discussiepunt en weigerde de directeur nog steeds om dit naar Brussel toe recht te zetten. Begin mei kreeg ik nog een mail van de vakbond dat de enige optie nog was om er een dossier van op te stellen en deze over te maken naar de juridische dienst in Brussel. Ik dacht toen nog: “ah laat het maar” want ik had geen zin in juridisch gedoe.

Maar goed. Terug naar de donderdagavond waarop ik mijn kindjes meenam naar de klassenraad. “Ik verwacht je daarvoor morgen op mijn bureau,” had hij gezegd. Ik daarnaartoe. Op vrijdagochtend. Ook al heb ik pas in de namiddag les. Ik dacht: ik ga eerst, ik ben er dan vanaf. Ik verwachtte mij aan een onder-mijn-voeten-krijgen-gesprek. Maar dat was het dus niet. Ik kreeg onmiddellijk de mededeling dat “dit niet kon in een professionele omgeving en dat hij mijn evaluatie zou opmaken en mij een onvoldoende geven”. Slik. Ik zei: “mag ik nog uitleggen waarom ik mijn kindjes meehad?”. Het antwoord was “ja maar het is voor mij een uitgemaakte zaak.” Ik werd kwaad. “Als het voor jou een uitgemaakte zaak is”, zei ik, “dan leg ik het al niet meer uit.” Ik ben opgestaan en heb zijn bureau verlaten.
’s Namiddags kwam hij dan 10 minuten voor het einde van de lesdag mijn lokaal binnen met de mededeling dat ik nog even bij hem langs moest gaan voor ik vertrok. Ik dacht nog dat hij misschien wat afgekoeld zou zijn en er alsnog een deftig gesprek ging volgen. Niet dus. Ik kreeg mijn evaluatie met als eindconclusie onvoldoende voor mijn neus geschoven. Hij zei nog leukweg dat dit zeker geen invloed had op mijn toekomstige aanstellingen. Yeah right.
“Prettig weekend,” zei ik en ik verliet zijn bureau.

Mijn evaluatie omvatte een kleine helft van een A4’tje tekst. Het kwam erop neer dat ik pedagogisch goed functioneerde maar dat de problematiek rond de opvang van mijn kinderen dit schooljaar een groot probleem vormden. De concrete voorbeelden die hij aangaf, was het opendeur-weekend (Weet je nog? … Ik stond qua taakverdeling op de reservelijst, mijn man vertrok die zaterdagnamiddag naar Amerika. Ja, ik had het “lef” gehad om aan de directeur te vragen of mijn aanwezigheid echt wel nodig was… Maar uiteindelijk waren we overeen gekomen dat ik op zaterdag een uurtje moest gaan helpen en dat ik op zondag in de kinderopvang mocht helpen en mijn eigen kinderen meenemen) en een info-namiddag die hij had ingericht voor tijdelijke personeelsleden op woensdag. Klopt. Ik was niet op de info-namiddag. Omdat ik ten eerste, als ik het woord “info” lees, niet onmiddellijk de link leg met een “verplichte aanwezigheid” en ten tweede, deze namiddag op een woensdag viel, ook nog in diezelfde twee weken dat mijn man in Amerika zat. Het doorslaggevende feit voor mijn onvoldoende was dat ik geen opvang kon regelen voor mijn kinderen voor de klassenraad (Moet ik het er nog bij zetten? Ook dit feit viel in die twee weken.)
Onderaan de uitleg stonden dan nog eens een lijstje van tien punten waarvoor ik voor zeven punten een “goed” of “voldoende” kreeg. Puur mathematisch gezien had ik dus 7/10.

Ik nam contact op met de vakbond. Stuurde de onvoldoende en mijn versie van de feiten door. Mijn versie was dan vooral dat mijn onvoldoende gebaseerd was op gebeurtenissen in een tijdspanne van twee weken. De juridische dienst van mijn vakbond bekeek het dossier en stelde dat er vooral ook heel wat procedure fouten in de opmaak van de onvoldoende zaten. Zo is de school bijvoorbeeld verplicht om verschillende evaluatiegesprekken met je te hebben, om twee evaluatoren aan te stellen, om een evaluatie te baseren op een geïndividualiseerde functieomschrijving. Allemaal dingen die niet aan de orde waren. Zij waren er dan ook behoorlijk van overtuigd dat mijn onvoldoende zou geschrapt waren alleen maar op basis daarvan. Goed nieuws dus. De vakbond stelde voor dat de juridische dienst van de scholengemeenschap eerst een persoonlijk gesprek zou aangaan met de directeur om hem hierop te wijzen en hem hopelijk de onvoldoende zo te doen schrappen. De volgende stap was een beroepsprocedure opstarten in Brussel. Je hebt van die mensen die zo overtuigd zijn van hun gelijk. Altijd en overal. Zolang je in hun voetstappen volgt, mag je er zijn. Het moment dat je afwijkt, heb je afgedaan. De directeur is zo iemand. Dat hij de onvoldoende dus zomaar zou schrappen: that was not gonna happen.

En dus werd mijn dossier naar Brussel doorgestuurd. Waar iemand van de juridische dienst van mijn vakbond een beroepsprocedure opstelde. Op woensdag kreeg ik daarvan een kopie. Toen ik deze las, wist ik dat ik een sterke zaak had. Blijkbaar kreeg de directeur die woensdag ook een kopie van die beroepsprocedure en zal hij ook ingezien hebben dat het een verloren zaak zou worden. En dus stelde hij een brief op. Van die brief kreeg ik een kopie op vrijdag. Mijn evaluatie onvoldoende was ingetrokken. Ik had gewonnen.

Toch zijn er nog een aantal zaken waarmee ik het moeilijk heb. De brief over de intrekking van mijn onvoldoende omvatte een volledige A4. Daarin gaf de directeur toe dat er inderdaad fouten in de procedure van de evaluaties op school zaten. Daarnaast moest hij natuurlijk nog eens benadrukken dat hij wat het inhoudelijke aspect van de onvoldoende volledig in zijn recht was. Zo was het onjuist dat mijn onvoldoende zich beperkte tot feiten die in een tijdspanne van twee weken plaatsvonden (concrete voorbeelden stonden er echter niet bij). En het feit dat ik geen evaluatiegesprek had gekregen was te wijten aan “de combinatie van mijn deeltijds werken en een groot aantal gewettigde verlofstelsels” m.a.w. ik ben dus uitzonderlijk veel afwezig geweest dit schooljaar… Tja. Als vier dagen veel zijn (drie voor mijn kinderen en één dag ziekteverlof voor mezelf) dan zal dat wel zo zijn zeker?! Maar wat mij nog het meest van al stoorde was de zin dat de relatie met mijn leerlingen moeizamer verliep dit schooljaar… (Als dat zo was waarom haalt hij dat er dan nu pas bij? Waarom stond dat dan al niet in mijn evaluatie?) én vooral de zin “dat dit nog maar de tweede evaluatie onvoldoende was die hij in 15 jaar had gegeven”. Die kwam echt aan als een rechtstreekse slag in mijn gezicht. Amai, wat moet ik een slechte leerkracht zijn om nog maar de tweede te zijn in vijftien jaar tijd… Ik heb mijn vragen bij de waarheid ervan maar toch.

Ik heb gewonnen en toch ook weer niet.

Tags: , , ,

Waarom stapt 1 op 4 uit het onderwijs?

Vandaag staat dit artikel in De Morgen over waarom jonge leerkrachten uit het onderwijs stappen. Goeie timing, net op de dag dat ik gefrustreerd rondloop en zin heb om ook uit het onderwijs te stappen en wel omwille van onderstaand verhaal:

Na 2 jaar en 2 maand in eenzelfde school gewerkt te hebben, krijg ik eind juni telefoon van de directeur (ik ben op dat moment in zwangerschapsverlof). Het gesprek gaat ongeveer als volgt (wat schuin staat is wat ik denk en niet wat ik antwoord):
Directeur: “Ik heb eigenlijk geen zo’n goed nieuws voor jou, er zijn geen vrije uren meer voor leerkracht gasv (het ambt waarin ik tewerkgesteld was). Het is niet dat we er iets op tegen hebben dat mensen in zwangerschapsverlof gaan of ouderschapsverlof aanvragen maar euh… (hoe deze zin eindigde weet ik niet meer goed want ik was te verbouwereerd dat hij überhaupt werd uitgesproken). Wat ik wel eventueel kan aanbieden zijn uren in de zorgklas, dat is wel iets totaal anders. Dat is de kinderen eten geven en soms komt er ook wat til- en hefwerk aan te pas maar ik zie dat jou wel doe. Het is wel zo dat ik in september in principe moet kunnen starten met de klastitularis die gans het jaar voor de klas zal staan en met jou ouderschapsverlof… maar ja ik ga dat dan wel oplossen. (uh pardon? Betekent dit dan dat geen enkele leerkracht in september ouderschapsverlof kan nemen? Raar…) Denk er eens over na en bel mij vrijdag op.”

En dat is wat ik doe, erover nadenken. In principe moet ik er niet heel lang over nadenken. Ook al is de jobaanbieding niet direct wat ik zoek, ik zou toch blij zijn weer in dezelfde school te kunnen werken. De school ligt trouwens op 5 minuten van mijn deur en de uren die ik zou krijgen zijn ideaal combineerbaar met de ochtendrush van kindjes afzetten en ophalen aan school en crèche. Ik bel dus de directeur op en deel hem mee dat ik de aanbieding aanvaard. Dit is zijn antwoord: “dat is goed maar hou er rekening mee dat ik deze week telefoon heb gekregen van iemand die TADD (als je in het onderwijs TADD’er bent, heb je voorrang op iemand die tijdelijk is – je hebt dus nog geen vaste benoeming maar de school moet jou wel voornemen) is in mijn school. Ik weet niet waarom hij belde maar hou er rekening mee dat als hij hier terug werk wil, ik hem voorrang moet geven op jou. Reken er dus niet teveel op.” We sluiten het gesprek af met de afspraak dat de directeur me zal terugbellen eind augustus om te laten weten of ik nu al dan niet de job heb.

En zo naderde vorige week het einde van augustus en had ik nog steeds niets gehoord. Ik bel een paar keer naar school en krijg de directeur maar niet te pakken. Uiteindelijk krijg ik zijn gsm nummer en bel hem op. Hij zegt dat hij nog steeds niks weet van de persoon die TADD is en dat hij dus nog steeds niet kan bevestigen of ik de job al dan niet heb. Weer spreken we af dat hij mij zal opbellen. Weer hoor ik niks. Het is al donderdag, de voorlaatste dag van de vakantie. Ik besluit aan te loggen op smartschool (dit is het schoolplatform waar alle mails op toekomen, waar het leerlingenvolgsysteem op staat en in principe alles wat je als leerkracht ook maar kan nodig hebben). Ik probeer aan te loggen en krijg de melding: “uw account werd afgesloten”. Alle alarmbelletjes in mij gaan af rinkelen. Wat ik al vermoedde vanaf het eerste moment (of wat mijn buikgevoel me zei), wordt bevestigd door een afgesloten account: vergeet het maar dat je nog een job hebt. Ik ben te koppig om de school zelf nog een keer op te bellen want ik vind dat de directeur mij toch tenminste uit beleefdheid kan laten weten dat ik geen job meer heb.

Vandaag besluit ik dus maar de RVA op te bellen met de vraag of ik mijn ouderschapsverlof kan annuleren. De school moet ik ook nog opbellen want ik vind mijn C4 die ik in juni kreeg niet meer terug (als tijdelijke in het onderwijs word je in juni elk jaar opnieuw ontslagen om dan in september met een nieuw contract op te starten) en aangezien ik deze nodig heb om te stempelen, moet ik dus wel bellen. Ik krijg de directeur niet aan de lijn (en ik vraag ook niet naar hem want ik vind nog altijd dat hij mij moet bellen) maar ik krijg wel te horen dat er iemand nieuw werd aanvaard voor de job die ik in juni werd aangeboden. Van die persoon die voorrang had op mij is geen sprake meer… Ik sta echt versteld. Waarom werd ik zo aan het lijntje gehouden? Ik ben aan de kant geschoven omdat ik twee maand extra voor mijn zoontje wou zorgen…en dat in het onderwijs… wat een ironie. En als tijdelijke in het onderwijs heb ik natuurlijk geen enkel recht en moet ik maar ondergaan dat ik zo behandeld word nadat ik me twee jaar voor de school hebt ingezet. Ik heb voor deze school zelfs de derde verjaardag van mijn dochtertje moeten missen omdat deze op de zondag van de opendeur van de school viel en iedereen verplicht gans het weekend moest aanwezig zijn. Ik ben altijd met alles inorde geweest en kreeg goeie evaluaties in de school. Toch word ik nu aan de kant geschoven en voel ik mij gelijkwaardig aan de vuilbak naast het bureau van de directeur… Waarom stapt 1 op 4 uit het onderwijs? Tja…

Tags: , ,