Kleine dingen #5

Het is al een heel eindje geleden, de vorige kleine dingen maar de inspiratie komt zoals ze komt natuurlijk. En nu is het eindelijk zo ver, inspiratie genoeg, here we go:

1. Het is weer die tijd van het jaar… Cadeautjes-stress! We doen het onszelf aan maar dan is dat maar zo want ik vind het leuk: cadeautjes geven en krijgen en dus doen we mee aan dat zotte gedoe. Vorige week zaterdag ontdekten we de tijdelijke pop-up Bliss in Brugge, net buiten het centrum, weg van alle drukte. Echt de moeite maar ik heb dan ook wel een serieuze boon voor Scandinavisch design dus misschien ben ik wat bevooroordeeld… Vanaf 15 december gaat ook hun webwinkel online. Wij kochten er dit voor onze dochter en ik geef het meteen ook mee als cadeautip:

WIN_20141214_110129

Opbergdozen

Leuk voor kinderen maar ook de ouders doe je er een plezier mee: in plaats van extra speelgoed geef je extra opbergruimte voor speelgoed.

2. Van tips en Scandinavisch design gesproken: bij Erika kun je momenteel een leuk bad-bootje winnen.

3. Op dezelfde blog vond ik trouwens een cadeautje die ik wel eens aan mezelf wil geven: nl. deze ketting.

4. Elisa is een echte West-Vlaming aan het worden. Haar favoriete woordje op dit moment: “nint” (voor de niet-West-Vlamingen: “nint” is een vervoeging van “neen”).

5. Deze week maakte ik vijftien-minuten-pasta, een snel, simpel en vooral lekker recept volledig in de sfeer van koken ‘in a hurry’.

6. Vorige week bracht weer een doktersbezoek voor Florian met zich mee. Hoofdreden was een nieuwe verkoudheid die hij van zus gevangen had maar ik nam van de gelegenheid gebruik om nog maar eens zijn onrust te bespreken. En dus zijn we nu met Omneprazol gestart, de sterkste medicatie tegen reflux. Voorlopig nog geen overweldigende resultaten maar we hebben wel de indruk dat hij ’s nachts rustiger slaapt (op 1 nacht na: dinsdag op woensdag heeft hij gans de nacht gehuild, bij momenten begrijp ik er echt niks meer van…). Het feit dat hij rustiger slaapt, betekent jammer genoeg nog steeds niet dat hij doorslaapt. Nee hoor, meneer slaapt drie kwartier in zijn eigen bed na zijn laatste melkfles en daarna de rest van de nacht in het grote bed tussen mama en papa in.
Ik hoop natuurlijk dat de Omneprazol de oplossing is voor Florian, dat we de zoektocht naar de oorzaak van zijn onrust na 7 en een halve maand nu eindelijk kunnen staken. Langs de andere kant ben ik er absoluut geen fan van om hem zo’n zware medicatie te moeten geven.

7. Dan is er ook nog de zaak van mijzelf vs de directeur. Ondertussen heeft de vakbond een brief geschreven en was de directeur blijkbaar niet onder de indruk. Hij had zijn dienstnota betreft de staking van morgen aangepast: diegenen die niet staakten, moesten hem nu ook nog eens persoonlijk mailen. In respons op mijn mail waarin ik aangaf dat ik niet staakte en ook niet aanwezig ging zijn, kreeg ik als antwoord: “met alle respect maar ik wijk niet af van mijn dienstnota”. Die met alle respect mocht hij gerust weggelaten hebben want in mijn opzicht is het respect ver te zoeken in dit geval.

8. En tenslotte: ik was onvoorstelbaar geschokt door dit bericht. Het beangstigd me enorm dat er zo’n mensen rondlopen. Ik hoop dat ze hem voor de rest van zijn dagen opsluiten.

Tags: , , , , , , ,

Ben ik nu een rebel… of niet?

Voor je verder leest, moet je misschien maar eerst dit verhaal eens lezen…

Om te beginnen even kort de achtergrond van wat volgt nog schetsen…Want ik besef ook wel dat je hier alles moet aandachtig gelezen hebben of mij persoonlijk kennen om helemaal mee te zijn in mijn verhaal en dan vooral in mijn huidige werksituatie. Dus: ik werk in het onderwijs en had in principe dit schooljaar nog geen werk. Net voor de herfstvakantie kreeg ik een aanbod van mijn “oude” school (ik zal de school misschien De Bloesems noemen voor het gemak want ik heb de naam nog een aantal keer nodig verder in dit verhaal). De Bloesems bood mij een parttime job aan voor het ganse schooljaar. Alhoewel ik niet stond te springen om terug in De Bloesems te herbeginnen (omwille van dat andere verhaal obviously), nam ik het aanbod toch aan. Vooral de parttime was een enorm voordeel in combinatie met een baby en een kleuter. Afin, dat doet er eigenlijk allemaal niet zoveel toe. Wat wel erg van belang is, is dat ik niet werk op maandag en donderdag.

And so the story goes… Er wordt de laatste tijd nogal veel gestaakt in het land. Ik denk wel dat iedereen daarvan ondertussen op de hoogte is. In het onderwijs wordt er ook gestaakt. In De Bloesems wordt op maandag 15 december ondertussen al voor de derde keer gestaakt. De eerste keer was een donderdag ergens in november en de tweede keer was afgelopen maandag met de provinciale staking. Staken is een recht en geen plicht en bijgevolg wordt een paar dagen voor de staking in de leraarskamer van De Bloesems een lijst uitgehangen met de namen van alle leerkrachten  en daarnaast moet je een “ja, ik staak” of een “neen, ik staak niet” invullen. Eventjes een korte, logische redenering maken: zou ik dit blad moeten invullen? Wetende dat ik op nog geen enkele dag waarop er stakingen waren moest werken? Mocht dit het verhaal van iemand anders zijn en ik lees dit dan zou ik “neen” antwoorden. Maar nu komt het… Jawel ik moet het blad wel invullen met dit als gevolg: als ik “ja, ik staak” invul (waarom zou ik dat nu doen want ik moet niet werken maar misschien wel uit sympathie ofzo???) dan verlies ik mijn loon voor 1/360ste van mijn bruto jaarsalaris. Als ik “neen, ik staak niet” invul dan moet ik die dag om 8u15 aanwezig zijn op school en de ganse dag instaan voor de opvang van de leerlingen, kleine voetnoot daarnaast is dat ik dan nog eens opvang voor mijn zoontje zou moeten betalen ook. Lijkt heel dit verhaal onlogisch? Awel, dat is het ook. Het is onlogisch en meer nog: het is totaal niet wettelijk. Een leerkracht die deeltijds werkt, kan enkel opgevorderd worden voor de eventuele uren die hij of zij die dag moet werken. Bij mij is dat dus: nada, noppes, niks. Niet veel leerkrachten in De Bloesems stellen zich hierbij vragen of degenen die dit wel doen, vullen toch maar voor de lieve vrede in dat ze staken die dag ook al moeten ze normaal niet of slechts een paar uur komen. Als enige van heel het korps heb ik vorige week “neen, ik staak niet” ingevuld en ben ik ook niet gegaan afgelopen maandag. Ik was natuurlijk niet de enige die niet staakte maar de rest die niet gestaakt heeft was dus wel heel de dag aanwezig voor de opvang van de leerlingen ongeacht het aantal uur die ze normaal die dag moesten werken. Dinsdagochtend kreeg ik de melding van de secretaresse dat ze “van de directeur heeft moeten doorgeven aan het departement onderwijs dat ik die dag gestaakt heb”. Dat dit aanvoelt als complete onrecht is misschien wel duidelijk. De reden dat ik dit verhaal opschrijf, is omdat ik graag eens meningen van “buitenstaanders” hierover zou krijgen. Wat zouden jullie doen? Het is namelijk erg raar om je een rebel te voelen ook al ben je het niet.

Tags: ,