Florian heeft een nieuwe hobby: dingen verstoppen. Hoe fantastisch het ook is dat hij (nog) iets gevonden heeft dat hij graag doet, deze hobby begint nu toch wel wat de spuigaten uit te lopen. Het is zelfs zo ver gekomen dat ikzelf er ondertussen een licht autistisch trekje aan heb overgehouden. Ik moét namelijk op elk moment van de dag weten waar zijn tut zich bevindt. Hij heeft verschillende tutten maar hij heeft er maar één die aan een blauwe parelketting hangt en het gaat specifiek over die tut. Ik kan er niets aan doen maar ik word zo zenuwachtig als ik niet weet waar die naartoe is… Ik vond het ding ondertussen namelijk al in mijn wasmachine, in de speelgoedbak, in de wasmand tussen de gewassen (gelukkig maar!) kledij en in het toilet (niet letterlijk erin maar op het voetmatje, ervoor). Als we niet opletten dan raken we ook andere dingen kwijt. Dat hebben we voor het eerst echt ondervonden op vakantie. Er was bijvoorbeeld die ochtend waarop ik mij gek zocht naar Florians’ polo. Ik wist dat ik hem de avond van te voren over de stoelleuning had gelegd maar daar lag hij ’s ochtends dus niet meer. Ik dus dat hele huisje afzoeken, heel de tijd “dat kan toch niet weg zijn”-denkende, tot er maar één optie nog over was: de vuilnisbak. En ja hoor: onder de dingen die we ’s ochtends hadden weggegooid vond ik hem, de vermiste polo. Toen ik vorige week vrijdag, bij thuiskomst, onze valies aan het ledigen was, kwam ik al heel snel tot de vaststelling dat we de babyfoon (het luistergedeelte voor ons) niet bij hadden. Ik kon mij ook niet herinneren dat ik hem had weggestopt of dat ik hem had klaargelegd om weg te stoppen. Ik vroeg aan mijn man of hij hem toevallig had ingepakt maar dat was ook niet het geval. Ondanks het feit dat we voor vertrek nog eens het huisje goed hadden gecontroleerd, hadden we de babyfoon dus blijkbaar niet mee. De laatste plaats waar ik mij herinner dat hij stond, was op mijn nachtkastje. Wat er daarna mee gebeurd is, is ons een raadsel. Ik vermoed dat Florian er voor iets tussen zit. Op zaterdagochtend belde ik naar het Hof van Saksen om onze babyfoon als vermist op te geven en op zondagmiddag kreeg ik gelukkig al een mail met de mededeling dat hij gevonden werd. En zo gaat het ondertussen maar door… Gisterenavond betrapten we Florian erop dat hij speelgoed in de PMD-zak aan het droppen was en vanmorgen vond ik een puzzelstukje in de houder van de toiletborstel (yuk!).
Gelukkig blijkt Florian geen alleenstaand geval in zijn hobby. Daarstraks ontdekte ik een website met 20 plaatsen waar je kunt zoeken als je iets kwijt bent! Deze ga ik zeker bij mijn favorieten opslaan want ik heb zo’n vermoeden dat ik alle hulp die ik kan krijgen nog zal kunnen gebruiken!

Bron: http://kidmagazine.com.au/20-toddler-hiding-places-things-go-missing/

Bron: http://kidmagazine.com.au/20-toddler-hiding-places-things-go-missing/

Tags: , ,