Mijn persoonlijke stijladviseur.

“Wat?” zul je denken, “heeft la vie en mama een persoonlijke stijladviseur? Heeft ze geld teveel misschien?” Het antwoord is ja hoor, ik heb wel degelijk een persoonlijke stijladviseur en nee hoor, niks geld teveel. Hij werkt helemaal gratis! Ik ben namelijk met hem getrouwd.

Of mijn man dan misschien een sterk uitgesproken vrouwelijke kant heeft? Bah nee, mijn man is niet anders dan die van u. Mijn man haat shoppen. Ik trouwens ook. Al doe ik het toch iets liever dan mijn man maar toch… Een namiddagje shoppen, winkel in, winkel uit, is echt niet aan mij besteed. Al koop ik wel heel graag kleren. Wat een utopie.

1344732818286_8637671

Of mijn man dan een professionele stijladviseur is die het voor mij gratis doet? Ook niet, nee, al ben ik van mening dat hij gerust die carrière switch zou kunnen maken. Echt.

Het is al meer dan eens bewezen dat hij een goede smaak heeft. Dat hij een winkel binnengaat en er onmiddellijk iets uitpikt waarvan hij zegt: “daarmee zou je wel staan,” en dat ik denk van “hmmm, ja misschien…” waarna ik nog de ganse winkel ondersteboven haal om dan uiteindelijk datgene wat mijn man er direct uitpikte, te passen en dan ook effectief te kopen.

Zo was het mijn man die vorig jaar op citytrip in Nederland voor het eerst zijn oog liet vallen op een kleedje uit de collectie van Nathalie Vleeschouwer. “En die botjes zouden daar ook wel goed bij passen,” zei hij. Hij had helemaal gelijk. Jammer genoeg waren de botjes nogal aan de dure kant en daar heb je meteen al het enige nadeel aan zo’n stijladviseur die je niet professioneel hebt ingehuurd: de prijs kan een issue zijn. Uiteindelijk kocht ik alleen het kleedje.

Ondertussen kan ik toch zeggen dat ik minstens twee stuks in mijn kleerkast heb hangen die ik zonder mijn man nooit zou hebben gekocht. Sterker nog: ik heb een broek liggen waarvan ik letterlijk tegen mijn man heb gezegd: “toch niet die broek? Dat is een clownsbroek.” (Ik had het over het zwart met wit patroon op de broek.) En mijn laatste aankoop, een kleedje, had ik al voor mijn man zei: “doe dit eens aan” in de rekken zien hangen en bij het zien ervan had ik gedacht: “wat een gordijn”. full34659787

Maar aangezien het mijn man was die zei: “pas dit eens” en ik ondertussen al weet dat ik op zijn smaak kan vertrouwen, deed ik het toch maar aan en effectief: het stond me! Meer nog: ik heb er ondertussen al veel complimentjes over gekregen.

En zo komt het, dat er in mijn kleerkast kleren hangen die toch wat anders zijn dan de “veilige” stukken waarvoor ik zelf zou gaan. Getrouwd zijn met een stijladviseur is best wel handig! Mocht je hem eens willen lenen, ik kan het altijd eens vragen maar doen er niet langer over dan een uur of twee want dan wordt hij knettergek.

 

Tags: ,

Twee kinderloze dagen.

Onze zomervakantie met z’n vieren zit er ondertussen sedert gisteren helemaal op! Schluß, gedaan, finished! Time flies when you’re having fun, zoveel is zeker. Afgelopen maandag en dinsdag hebben we nog twee kinderloze dagen kunnen inplannen. Over onze bestemming hadden we behoorlijk snel beslist. Het werd Maastricht, op een grote twee uur rijden van bij ons, net ver genoeg om het gevoel te hebben dat je weg bent maar ook niet te ver want twee dagen is te kort om veel verder dan dat te rijden natuurlijk. Bovendien hadden we nog een gratis nacht tegoed in The Crowne Plaza, dankzij de IHG Reward Club waarvan mijn man lid is en veel punten kan op sparen als hij voor zijn werk naar Amerika moet. Nadat we de kindjes veilig en wel bij oma en opa hadden ondergebracht vertrokken wij dus op maandagmorgen richting Maastricht waar we tegen de middag arriveerden. Maastricht is een mooi stad, niet al te groot maar zeker ook niet te klein. Als je houdt van winkelen, ben je in Maastricht zeker aan het juiste adres maar ook als je houdt van lekker eten. Alle adressen waar wij aten, vond ik op de blog chickslovefood. Op maandagmiddag kozen we voor TaarT, waar we allebei een lekkere quiche met een slaatje aten.

WP_20150720_001

Maandagavond werd het Il Bacaro, een Italiaans tapasrestaurant. We aten er een twee-gangen-tapasmenu. Zo konden we een beetje vanalles proeven. De eerste gang bestond uit koude tapas, de tweede gang uit warme, allemaal erg lekker en perfect qua hoeveelheid!

WP_20150720_004

Op dinsdagochtend dan, gingen we ontbijten in Piece of Cake. Het ontbijt in het hotel kostte 26 euro per persoon en dat vonden wij nogal prijzig dus hadden we op maandag al prospectie gedaan om te kijken waar we dan wel konden ontbijten. In Piece of Cake kreeg ik twee belegde boterhammen, een croissant en een kop koffie voor vijf euro. Mijn man koos voor het “duurdere” ontbijt dat bestond uit een croissant, een yoghurt met vers fruit, een uitsmijter, een vers geperst glas fruitsap en twee koppen koffie. We hebben allebei echt bijzonder genoten van ons ontbijt. Niet alleen omdat het lekker was maar ook omwille van de gezellige binnentuin waarin we zaten en vooral de rust… Geen Elisa die haar bord maar half leeg eet en waar wij ons dan druk om maken en geen Florian die het na tien minuten gehad heeft in zijn stoel en waar je de rest van de tijd achteraan mag crossen (een beetje zoals het was in het Eftelinghotel, de week ervoor).

Wat het shoppen betreft, zoals ik al zei, geen gebrek aan winkels in Maastricht maar mijn man en ik zijn allebei geen echte shoppers en dus konden wij heel gemakkelijk elk straatje (meerdere keren) doorwandelen en zelfs nog even een rustpauze inlassen op een bankje aan de Maas.

WP_20150720_003

Alhoewel ik dus heel weinig winkels effectief binnenga, vind ik toch meestal wel één winkel waar ik toch wat tijd kan in verliezen… In Maastricht was dat Le Marais, een winkeltje in het oude stadsgedeelte. Ik werd er een beetje (veel) verliefd op een kleedje van de dan nog wel Belgische ontwerpster Nathalie Vleeschouwer. Jammer genoeg stond het kleedje niet in solden en vond ik het net te prijzig (zeker zo op het einde van onze vakantie…) maar eigenlijk beklaag ik me toch wel, dat ik het niet meenam.

nathalie%20vleeschouwer%20jurken%20korte%20mouwen

Een andere leuke ontdekking was Boekhandel Dominicanen, gevestigd in een 700 jaar oude kerk. Bovendien had je er een vestiging van Coffeelovers, waar ik deze zotte koffie met caramel dronk:

WP_20150720_002

IMG_0740

Op dinsdagavond sloten we onze romantische date af in Brugge. Het was eventjes zoeken maar uiteindelijk kozen we voor Het Visioen, een zaak die nog maar een paar maanden open is. Als we zo niet onmiddellijk weten waarnaartoe hier in Brugge raadplegen we nogal dikwijls de blog van Brugse Vertellementjes. Het Visioen kreeg daar een hele goeie recensie en ook wij vonden het zeker een adresje om te onthouden!

Hoe graag we ze ook zien, die twee van ons, het was toch ook wel leuk om eventjes twee dagen kinderloos te zijn!

Tags: , , , , , , , , ,