Mijn dochter is een kletskous. Ze zal wel niet uniek zijn daarin. Het is waarschijnlijk een eigenschap van dochters. Of het zit gewoon in de vrouwelijke genen. Ze kletst haar oren van haar lijf en vertelt verhalen die zo accuraat zijn dat ik er dikwijls versteld van sta te kijken. Het enige probleem is… Ze vertelt niks aan ons.

35.%20Kletskous

Vorige week zat mijn man voor een kleine computer-herstel-opdracht bij zijn ouders. Hij had Elisa meegenomen. Terwijl hij in de bureau het internet weer up and running poogde te krijgen, hoorde hij mijn dochter in de keuken non-stop kletsen tegen haar oma. Wat ze daar allemaal aan het vertellen was, weet ik niet, zei mijn man thuis tegen mij maar ze zweeg gewoon geen minuut.

Deze week dan. Het viel mij voor het eerst ook echt op. Maandag had ik afgesproken met mijn mama in ’t Kakelende Kippenmuseum. Terwijl we daar iets aten, vertelde Elisa aan oma over haar vakantie. Dus, oma, eerst zijn we naar een vakantiehuis geweest en dan naar de Efteling. Daar sliepen we in een hoteletje… Terwijl zij zo aan het vertellen was, was ik voornamelijk bezig met de achtervolging op Florian in te zetten. Mama’s met peuters herkennen het misschien wel: voorkomen dat hij niet ontsnapt naar buiten of voorkomen dat hij de eieren die je daar kon kopen niet op de vloer gooide. Telkens als ik weer een momentje vond om toch even te gaan zitten, was mijn dochter daar niet zo gelukkig mee. Nee mama, niet luisteren. Als ik neerzat, moest ik dus vooral ergens in de ruimte staren en doen alsof ik niet aan het luisteren was, anders kreeg ik gewoon onder mijn voeten van mijn eigen dochter.
Gisteren had ik afgesproken met een collega-vriendin. Eerst op het speeltuintje aan het Astridpark en daarna gingen we nog een korte wandeling maken met een koffiepauze in Vero Caffe. Op de wandeling had Elisa de hand van mijn vriendin vast en besliste ze dat het haar moment was om ook eens iets te vertellen.

IMG_3850

Als je in de Efteling bent dan ga je naar het sprookjesbos. Eerst zie je het kasteel van Doornroosje. Je gaat naar boven en dan zie je Doornroosje slapen achter glas. Dan heb je ook nog een deur die je niet open kan doen. Dan kom je uit het kasteel en ga je terug naar beneden. Dan… euh, mama wat is het volgende dat je tegenkomt? Daar heb ik haar eventjes halt gehouden want het kind was werkelijk van plan om elk detail van het sprookjesbos met mijn vriendin te delen.

’s Avonds kwam papa thuis en vroeg aan Elisa wat ze vandaag gedaan had. Gewoon. Naar de speeltuin en een beetje gewandeld was haar antwoord. Daar moeten wij het dus als mama en papa mee doen. Er is nu geen school maar tijdens het schooljaar is haar favoriete antwoord op onze wat-heb-je-vandaag-gedaan-vraag: dat weet ik niet meer. We gaan het maar niet persoonlijk nemen, zeker?

Tags: , ,