Binnen een kleine maand ben ik al één jaar mama van twee kinderen. Hoog tijd voor een evaluatie dus!

Voor de tweede keer zwanger… Het hebben van een baby begint weliswaar met een zwangerschap. Een tweede zwangerschap is niet hetzelfde als een eerste. Dat kan ook niet want tenslotte heb je het al allemaal eens meegemaakt. Vooraf had ik dan ook bedacht dat ik er misschien wel minder van zou gaan genieten als het ooit lukte om voor een tweede keer zwanger te raken tenminste… Want dat was alvast een groot verschil: de eerste keer was ik bijna onmiddellijk zwanger, de tweede keer duurde het ongeveer negen maanden voor het lukte.
Toen ik de eerste keer wist dat ik zwanger was, heb ik heel hard moeten wennen aan het idee dat er echt een baby in mijn buik aan het groeien was. Het maakte mij op één of andere manier enorm nerveus die eerste maanden. Dat beterde naarmate de zwangerschap vorderde maar toch ben ik nooit helemaal op mijn gemak geweest. De tweede keer had ik dat niet. Ik was veel meer relaxed. Maar ik heb er niet minder of meer van genoten omdat het de tweede keer was. Net als bij de eerste keek ik telkens opnieuw uit naar elk bezoek aan de gynaecoloog en de bijhorende echo en net als bij de eerste had ik het de laatste weken voor de bevalling wel gehad met het zwanger zijn.

Voor de tweede keer bevallen… Hier volgen nog twee uitgebreidere posts over maar om het kort samen te vatten: ik had twee totaal andere bevallingen. Wel, totaal anders is niet helemaal juist want allebei mijn bevallingen begonnen met het breken van mijn water en niks van weeën what so ever maar daar houdt de vergelijking dan ook op. De eerste keer zag ik er ook niet tegenop, ik wist wel dat het beslist geen pretje kon worden maar eerlijk… Hoeveel verhalen je ook leest of hoort, je weet niet wat bevallen is tot je het zelf eens gedaan hebt. De tweede keer daarentegen zag ik er enorm hard tegenop: omdat ik toen natuurlijk al wist dat het écht geen pretje is.

Voor de tweede keer een baby in huis… De babyfase is voor mij een fase waar je gewoon door moet. Elisa was ruim een jaar voor ik echt begon te genieten van mijn rol als mama. Dat Elisa reflux had als baby speelt daar zeker een grote rol in. Ook het feit dat ze pas begon te kruipen op 13 maanden was heel vervelend want dat maakte haar 13 maanden lang heel afhankelijk van ons en was voor haar frustrerend. Heel het verhaal heb ik ooit al eens beschreven en kun je hier lezen.
Keek ik dus uit naar een tweede keer een baby in huis? Ja en neen. Ja omdat ik vooraf heel positief probeerde te zijn en dacht: “hoeveel pech zouden we niet hebben als die tweede nu ook reflux heeft?”. Maar ergens was er wel een stemmetje in mijn achterhoofd die zei: “het kan natuurlijk wel…” De eerste drie a vier weken leek het heel goed te gaan met Florian en genoot ik van mijn baby’tje. Het was mooi weer en ik ging enorm veel wandelen met hem. Het enige wat toen ook al niet goed ging, waren de nachten. Maar goed, toen had ik nog de hoop dat het wel ging beteren binnen een paar weken dus ik trok mij dat nog niet te hard aan. Dat ik redelijk snel keihard van mijn roze wolk viel beschreef ik in mijn eerste blogpost ooit.

Het is een dochter! Het is een zoon! … Wat ben ik gezegend. Ik heb een dochter en een zoon. Een koningswens heet dat zeker? Maar dan moesten ze waarschijnlijk in de omgekeerde volgorde gekomen zijn? Voor mij doet het er niet toe. Ik ben nogal cliché-matig super blij met een dochter en een zoon.
De eerste keer hoopte ik stiekem op een dochter en toen de gynaecoloog op 20 weken mijn hoop bevestigde kon mijn geluk niet op. We hadden al lang een naam voor een dochter in gedachten en dus leek voor ons het plaatje te kloppen dat we eerst een dochter kregen.
De tweede keer was het mij min of meer gelijk want die dochter waar ik zo op hoopte had ik tenslotte al. En toch. Toen mijn tweede zwangerschap heel gelijkaardig als de eerste verliep, raakte ik er meer en meer van overtuigd dat ik weer een dochter zou krijgen. Tegen de tijd dat we te weten kwamen dat we een zoon kregen, had ik mij dus al volledig voorbereid op een tweede dochter. Ik had een naam in gedachten. Ik had een volledig beeld van ons gezin met twee dochters, twee zusjes. Toen de gynaecoloog zei: “het is een jongen”, moest ik eventjes slikken. Daar ging mijn voorstelling van hoe ons gezin er binnenkort zou uitzien. En dat heeft mij voor de rest van mijn zwangerschap wat achtervolgd, moet ik eerlijk zijn. Ik was pas écht blij met een zoon op het moment dat hij er ook daadwerkelijk was. Nu zou ik ze voor geen geld van de wereld kunnen missen: mijn dochter en mijn zoon. We zijn compleet.

 

5c51354e05004735e240716b21edd2e2 7700ccdaca520e1cee121220b03c8bd4

Tags: , , , ,