Vakantie!

Het schooljaar zit er op… Twee lange maanden liggen languit voor me. Hoog tijd dus om enkele van mijn plannen uit de doeken te doen. Want hoe privileged ik ook ben om net als mijn twee kindjes twee maand thuis te mogen zijn: het is en blijft lang! Dus ik duim keihard voor mooi weer want dan is mijn planning piece of cake: speeltuin, kinderboerderij en ijsjes! We zijn alvast goed gestart.

Eigenlijk was ik van plan dit bericht de eerste juli online te plaatsen maar de school waar ik werk(te), stuurde roet in het eten. De eerste officiële vakantiedag moest ik namelijk van negen tot twee opnieuw naar school… Om inschrijvingen te doen. Net voor ik naar huis kon om aan mijn echte vakantie te beginnen, moest ik nog even langs bij mijn vriend, de directeur. Dat ik mocht terugkomen volgend schooljaar maar dat het lessenrooster er niet zo goed uit zag: een fulltime maar met uren op drie verschillende vestigingsplaatsen en in twee verschillende opleidingsfases. Wat betekent: van hot naar her rijden en nog eens een hoop extra activiteiten erbij. Ergens had ik gehoopt dat er eigenlijk geen uren meer zouden zijn voor mij want eerlijk gezegd zou er een last van mijn schouders zijn gevallen. Maar langs de andere kant zou dan de nieuwe last van werkloos thuis te zitten wachten op een telefoon om een vervanging te gaan doen op mijn schouders liggen. Dus het is dubbel. Maar ik denk niet dat het een fijn schooljaar wordt. Zoals ik laatst al zei: ik heb dan wel dat dispuut met de directeur gewonnen maar uiteindelijk wint hij nu weer: geef maar het slechte rooster aan de herrieschopper: ze zal het wel leren.

Maar goed. Het is vakantie en dus nu even geen ruimte om te zagen over het werk. Mijn man is de eerste drie weken van juli thuis en dat zijn voor mij ook direct de topweken van de vakantie. Want eerlijk: vakantie voor mij is vooral samen kunnen genieten. En dat gaan we eerst doen op Het Hof van Saksen in Drenthe, een uitgebreid verslag volgt als we terug zijn! Daarna staat er ook nog een tweedaagse uitstap naar de Efteling gepland met voor het eerst een overnachting in het Efteling-hotel zelf. Tot zover de grote plannen.

hvs-2010-404_groot_CMYK_jpg_770x260_JPG_29034

De typische boerderijhuisje op het Hof Van Saksen.

untitled (2)

Het Eftelinghotel.

Wat staat er voor de rest nog op het programma? Ik hoop heel hard dat mijn man en ik nog ergens een uitje kunnen inplannen zonder de kindjes. Want hoe leuk die twee ook zijn… Er eventjes alleen tussenuit, dat is ook dikke pret! Ergens eind juli ga ik mij eens aan een poging wagen om een bloggenote, Sabrina, een rondleiding in Brugge te geven… De weg ken ik al… De geschiedenis daarentegen… Ik ga mij dringend eens moeten verdiepen!
Daarnaast staan er nog some catchin’ up to do met vriendinnen en zoals ik in het begin al schreef, afhankelijk van het weer: bezoekjes aan speeltuinen en kinderboerderijen op het programma. Naar het schijnt zou het Provenciaal domein Bulskampveld in Beernem wel de moeite moeten zijn: dus daar moet ik zeker eens met de kindjes op verkenning!

Op deze foto ziet de speeltuin er alvast veelbelovend uit!

Op deze foto ziet de speeltuin er alvast veelbelovend uit!

Maar gewoon een namiddagje rondhangen in huis vind ik ook altijd wel fijn! Via Twitter ontdekten we ook dat je tijdens de zomervakantie elke vrijdagavond op de Vismarkt van Brugge terecht kan voor een hapje en een drankje: dat lijkt me ook wel leuk om eens te doen!

Onlangs kreeg ik ook nog een mail omtrent een nieuwe website die binnenkort gelanceerd wordt. Je zou er anders dan anders, voor een relatief lage prijs uitstapjes kunnen boeken! Het plan is om er iets van uit te proberen maar daarover binnenkort dus meer!

Ik wens alvast iedereen een prettige vakantie, hoe lang of hoe kort die ook is!

40c6319a0ef241abe48ed6fc1bf0211d

Tags: , , , , ,

Huizenjacht.

Nee, we zijn niet op huizenjacht. Maar ik wou eens schrijven over die keer dat we wel op huizenjacht waren. Nu ongeveer vijf jaar geleden. Voor we ons huis kochten, woonden we op een appartement. Een ruim appartement. Maar wel wat verouderd. Toen ik zwanger werd van Elisa kregen we zin in ons eigen huisje en begon ook de bijhorende huizenjacht. Immoweb was mijn favoriete website daarvoor. Elke dag struinde ik het ding af of zoek naar iets nieuws en betaalbaars die voldeed aan onze “eisen”. Dat was niet evident. En vooral frustrerend. Of het was te klein of het had geen garage of geen tuin. Het was te duur, er was nog teveel werk aan, de ligging was niet goed…

Af en toe zat er een misschien tussen en dan maakten we een afspraak voor een bezoek. Meestal hadden we het wel snel gezien. Ik denk dat er in al die maanden dat we op zoek waren een tweetal huizen tussen zaten die we een paar keer gaan bezoeken zijn. Huizen waarin we potentieel zagen maar waar nog veel werk aan was. Zo was er, in Veldegem, geloof ik, een oude villa met een grote tuin waarvan we overtuigd waren dat we er iets heel leuks van konden maken… Maar de vraagprijs in combinatie met de jaren renovatie waar we zouden voor staan (om nog maar te zwijgen over het totale kostplaatje) deed ons uiteindelijk ook afhaken.

Toen werd Elisa geboren en lag onze zoektocht een paar maanden stil. Ergens in de zomervakantie waagden we ons aan een nieuwe poging. Al vrij snel botste ik op het huis dat uiteindelijk het onze zou worden maar ik maakte oorspronkelijk geen afspraak voor een bezoek wegens “te duur”. Ergens begin augustus vonden we een woning in loft-stijl ontworpen door architect Huppeldepup… Het had geen tuin maar zag er aan de binnenkant fantastisch uit. We werden enthousiast en waren er van overtuigd dat dit een grote kanshebber was om onze toekomstige woning te worden. Ik belde het immokantoor op en maakte een afspraak voor een bezoek. Doordat het huis (waar we nu dus in wonen) bij datzelfde immokantoor te koop stond en ik ondertussen de foto’s al zoveel keer had bekeken en al een beetje verliefd was geworden, maakte ik ook maar een afspraak voor een bezoek.

Op een warme zomeravond begin augustus trokken we dus naar de loft. De veelbelovende loft was in werkelijkheid een woning voor kabouters. Maar echt. Ik denk dat de vakantiehuizen van Landal groter waren dan de loft. Vreselijk teleurgesteld trokken we richting huis nummer twee. “Ja, dit is totaal iets anders,” zei de mevrouw van het immokantoor. Dat was nog maar een understatement. We hebben de foto’s die toen op het internet stonden van ons huis altijd bewaard. Ik zet ze liever niet allemaal online maar om je een klein idee te geven:

De inkomhal.

De inkomhal.

Ons terrasje.

Ons terrasje.

Dit is ondertussen Elisa's kamer. Volledig herschilderd en herbehangen.

Dit is ondertussen Elisa’s kamer. Volledig herschilderd en herbehangen.

Dit was lang onze reservekamer. Ondertussen Florian's kamer geworden...

Dit was lang onze reservekamer. Ondertussen Florian’s kamer geworden…

 

Zeg nu eerlijk... Wie wil nu geen bad op pootjes?

Zeg nu eerlijk… Wie wil nu geen bad op pootjes?

Ons huis is van het type herenhuis, een type waar ik zelfs als klein meisje al dol op was. We hebben geen tuin, dat vind ik bij momenten jammer maar ons terras is zeker ruim genoeg. En we hebben er bijna geen onderhoud aan. Dat is ook wel een pluspunt. Een garage hebben we ook niet. Maar wel een fietsgangetje dat rechtstreeks op ons terras uitkomt en dat vind ik dan ook weer een groot pluspunt. Een herenhuis met tuin en garage, in de staat waarin wij ons huis kochten, is simpelweg onbetaalbaar in Brugge.
Maar op die warme zomeravond in augustus wisten mijn man en ik direct dat dit ons huis moest worden. We hadden zelfs de boven nog niet gezien. We stonden buiten, met onze blote voeten (want we moesten onze schoenen afdoen van de eigenares) op de warme blauwe tegels en mijn man en ik keken elkaar aan met een veelbetekenende blik. Terug op ons appartement hebben we al onze euro’s geteld en dankzij de lage rentevoet op dat moment konden we een deftig bod doen. Dat zijn we diezelfde avond nog officieel gaan doen. Half augustus was het compromis getekend en uiteindelijk zijn we eind december in ons nieuwe huis getrokken. We hebben nog geen seconde spijt gehad van onze (uiteindelijk impulsieve) aankoop. We hebben nog grootse plannen maar dat is toekomstmuziek. We zijn hier gelukkig. De rest is opsmuk.

 

Tags: , , ,

Lente in Brugge: nog meer tips.

WP_20150215_007

Het mooie weer van de afgelopen dagen zorgde ervoor dat we weer wat meer kilometers al wandelend konden afleggen. Ik kijk echt alweer uit naar nog warmere dagen, naar de lente (en hopelijk een mooie). Mooi weer betekent kunnen buitenkomen en soms moet dat niet meer zijn. Een wandeling, eventjes rusten op een bankje en genieten van het zonnetje op je gezicht. Een namiddag naar de speeltuin. De beste herinneringen aan Elisa haar peutertijd hou ik over aan die lentedagen. Dan parkeerde ik mijn auto aan het station van Brugge en wandelde zo via het Minnewaterpark naar het Walplein. Daar konden we dan een uur op een bankje zitten, Elisa kijkend naar de zwanen en als er een mevrouw passeerde met heel-veel-kleurig haar dan zei ze luidop: “kijk, mama, een papegaai”. Of dan reed ik, nadat ik haar van de crèche had afgehaald, direct door naar een speeltuin en zat ze daar nog in het zand te spelen tot het te koud werd en we wel naar huis moesten terugkeren. De emmers en bijhorende schopjes lagen standaard in mijn auto te wachten op zo’n mooie dagen.

IMG_2897

Afgelopen zaterdag ontdekten we twee nieuwe zaken in Brugge. Babette, een broodjes- en slahuis ligt in het begin van de Noordzandstraat. Voor diegenen die ooit mijn pop-up restaurant volgden: de eigenaars zijn het koppel dat deelnam voor West-Vlaanderen en dat het visrestaurant had in Kortrijk. Babette is een mooie zaak geworden, met oog voor detail. Op het eerste zicht is er niet specifiek aan kinderen gedacht maar de eigenares stelde een bagnette (een zacht, rond broodje) voor en die belegde ze enkel met kaas, zonder groenten, speciaal voor Elisa. Er dus even naar vragen en het euvel van er is geen kinderkaart is van de baan. Bij mooi weer is het ideaal: een broodje of slaatje to go en dan ergens een bankje zoeken waar je op je gemak je lunch kan opeten. In ons geval waren dat de bankjes in de Sint-Amandstraat, een zijstraat van de Geldmuntstraat. Er kwam een erg vriendelijke man naast Elisa zitten. “Smakelijk, meisje,” zei hij en hij stak een sigaret op (en mocht je er nog aan twijfelen: dat “vriendelijk” bedoelde ik sarcastisch). Ik moet hier trouwens nog een kleine opmerking geven in verband met de kasseien naast de bankjes. Blijkbaar zijn die heel oneffen want in de tijd dat wij er zaten, hebben we er vier mensen zien struikelen. Bij deze: je bent gewaarschuwd.

 WP_20150215_003 WP_20150215_001 WP_20150215_005

Choco Jungle Bar was de tweede, nieuwe zaak waar we toevallig op kwamen. Wat staat erop de kaart? Warme chocolademelk in alle geuren en kleuren natuurlijk maar ook pannenkoeken, wafels en brownie. Ook al had ik geen echte honger meer na mijn slaatje, ik ben altijd bereid om een brownie te proberen. De presentatie was leuk maar de brownie op zich vond ik geen voltreffer. De chocolademelk mocht er wel zijn. Ook het interieur, een jungle zoals de naam zegt, is heel aantrekkelijk voor kinderen. Je kunt er zelfs in een boomhut je chocomelk opdrinken als je dat wil.

Wil je nog meer tips? Vorige zomer en herfst gaf ik er al heel wat. Je vindt ze hier, hier en ook nog hier.

Tags: , , , ,

Kleine dingen #6

Brugge tip: lunch
Zowel Bruggelingen als niet-Bruggelingen weten het al: de Markt van Brugge en ’t Zand zijn beter te vermijden als je een plaatsje zoekt om te lunchen. Maar waar moet je dan wel heen? Plaatsjes genoeg, absoluut maar je moet ze wel weten zijn natuurlijk. Onlangs ging ik lunchen in Phare de Vie, net buiten de Smedenpoort en eigenlijk ook niet zo heel ver van mijn deur gelegen. Heel goed te doen ook in combinatie met een dagje shoppen in Brugge want de zaak ligt op wandelafstand van ’t Zand. Ik was er al vaker geweest voor koffie in de namiddag maar nog nooit voor een lunch. De prijzen hielden me eerlijk gezegd wat tegen. Je mag toch wel rekenen op minstens 25 euro per persoon, drank inbegrepen, afhankelijk van wat je kiest natuurlijk. Je kunt duurder gaan eten, dat wel, maar voor een lunch vind ik het toch wel wat aan de prijzige kant. Maar, belangrijker, het is er wel superlekker en je wordt vriendelijk en snel bediend. Ook het interieur is enorm klassevol. Even reserveren vooraf is ook aan te raden want het zit er meestal bomvol.

images

En nog een Brugge tip: fashion!
Als je dan toch richting Smedenpoort en iets daarbuiten trekt, spring dan zeker eens binnen bij Villa Maria en al zeker in hun outlet. Villa Maria is een heel mooie kledingwinkel maar ook wel prijzig. De outlet, die er vlak naast ligt, geeft het hele jaar door 60% korting. Je moet natuurlijk wel wat geluk hebben. De beste momenten om koopjes te doen (ik spring nogal geregeld binnen aangezien het voor mij echt niet ver is) zijn februari en augustus, dan zijn de solden afgelopen en komt alle kledij die niet verkocht werd binnen in de outlet. Xandres, Hampton Bays, Karl Lagerfeld,… Noem maar op. En niet de stukken waarvan je denkt: “wie koopt dat nu?” maar echt hele mooie spullen. Dus met wat geluk kun je er mooie koopjes doen.

untitled

De jumpsuit discussie
Discussie is een groot woord… Maar vorig weekend werd ik op slag verliefd op een jumpsuit bij het doorbladeren van de Nina. Niks mis mee, natuurlijk, ware het niet dat mijn man een beetje gruwelt bij het woord jumpsuit laat staan bij het idee dat ik er één zou kopen. Maar kijk, in mei hebben wij een Eerste Communie in het vooruitzicht en in augustus een huwelijksfeest en de jumpsuit lijkt me wel een goede investering voor beide evenementen. Hij is wel zwart maar met een jasje in zomerse kleuren en hakschoentjes in diezelfde zomerse kleuren kan dat toch niet misstaan, zeker? En nog een argument is dat mijn ketting, die ik voor onze vijfde huwelijksverjaardag kreeg, er wellicht ook heel mooi op zou passen. Nu nog mijn man over de streep trekken…

Mocht je het willen weten, het gaat dus over deze.

Mocht je het willen weten, het gaat dus over deze.

Florian slaapt…
In de negen maanden brief aan Florian liet ik al weten dat ik een avondritueeltje had ingevoerd. In de hoop dat Florian zou leren wennen aan zijn eigen bedje en er ooit (mijn doelstelling is tegen de zomer) in doorslapen. De eerste twee en een halve week ging dat behoorlijk. Soms sliep hij eens blokjes van een uur, soms maar een half uur maar als ik dan ging kijken en hem even troostte, sliep hij weer wat verder. Hij slaagde er zelfs één nacht in om van 22u30 tot 5u30 door te slapen. Waarom het die nacht wel kon en daarna niet meer, is mij een raadsel. Oververmoeid misschien? Ik maakte dus kleine vorderingen met hem en had een klein beetje hoop dat het wel goed kwam. Maar sedert een viertal nachten is het plots weer gekeerd en niet in de positieve zin. Florian is gewoon niet in zijn bed te krijgen. Of eigenlijk: hij is er wel in te krijgen maar alleen als ik er zowat bij ga liggen, wat helemaal niet evident is in een babybed natuurlijk. Als ik wegga of ook maar aanstalten maak om weg te gaan, volgt er een vreselijke huilbui en wat ik ook probeer: (laten huilen of gaan troosten) niks helpt. Ik ben dus echt behoorlijk moedeloos aan het worden wat dat slapen betreft. En ja, co-sleeping is nog steeds de oplossing als wij zelf ook wat willen slapen maar na 9 maanden heb ik het er eerlijk gezegd een beetje mee gehad. De negatieve dingen eraan zoals je moeilijk kunnen draaien in bed of nog even lezen voor het slapengaan, een babysit laten komen om eens een avondje weg te kunnen, wegen door. Het is doordoen en niet opgeven maar het is zwaar. Tips of ideeën zijn meer dan welkom alhoewel ik denk dat ik al zowat alles geprobeerd heb.

Tags: , , , , ,

Mijn favoriete plekjes #3

Sedert ik er woon, ben ik al ontelbare keren gaan wandelen in Brugge. Eerst waren er alleen mijn man en ik, toen kwam Elisa erbij en viel het wat stil. Elisa is geen buggyzitter, nooit geweest. Het voordeel daaraan is dat ze nu, op vierjarige leeftijd enorme afstanden te voet kan afleggen. Een buggy meesleuren voor haar hoeft dus al lang niet meer. In de tijd dat we niet anders konden dan haar wel nog in de buggy mee te nemen, was dat een probleem want een mens krijgt nogal veel bekijks als je met een krijsend kind op wandel bent en op de duur pasten we voor een wandeling in Brugge.
Nu Florian erbij is gekomen, zijn we natuurlijk verplicht de buggy terug boven te halen maar gelukkig is het met hem anders. Sedert we zijn buggy omgebouwd hebben zodat hij alles kan zien, horen we hem niet meer. Dat, én het feit dat ik wat langer met hem thuis ben geweest dan met Elisa in de tijd maakt dat ik in Brugge de laatste weken weer wat nieuwe, leuke straatjes heb leren kennen. Ik noem ze “mijn alternatieve route”. Wie Brugge een beetje kent, weet dat het er enorm druk kan zijn en al zeker in de winkelstraten. Omdat ik meestal in geen enkele winkel hoef te zijn en ik dan ook geen zin heb in een hoop geslalom en “excuseer-mag-ik-even-door’s” besloot ik een paar weken terug wijselijk de winkelstraten te mijden en vandaar, ziehier mijn alternatieve route:

Laten we beginnen op ’t Zand, dat is bij iedereen gekend. In plaats van de Noordzandstraat in te lopen, sla ik linksaf, de Speelmansrei in. Eerste stukje is eventjes niet zo super maar dat komt goed… Als je de Speelmansrei ten einde loopt en je slaat dan rechtsaf, over het water dan kom je in de Moerstraat. Dit straatje vind ik bijzonder sympathiek, oordeel zelf:

Brugge_Moerstraat_R01

De Moerstraat met op het einde de Sint-Jacobskerk.

Continue reading →

Tags: , , , , , , ,

Mijn favoriete plekjes #1

Een van de leukere winkeltjes voor baby’s en jonge kinderen in Brugge is Lunabloom. Je vindt er tal van originele en leuke merkjes voor zowel kledij als eet-en slaapgerief tot kamerinrichting, speeltjes en knuffels en gewoon toffe hebbedingetjes. Voor Florian en Elisa’s kamer kochten wij er wat kleinigheden maar wat maakt het hun kamer er zoveel leuker uitzien:

Deze vlindertjes…

Muurstickers van Mimi'Lou en lampje van Helco

Muurstickers van Mimi’Lou en lampje van Helco

en tenslotte deze vlaggetjes...

en tenslotte deze vlaggetjes…

 

Ook verkopen ze er interieurspulletjes van het merk Ferm Living, een Deens merk (dat ik ontdekte in Denemarken vorig jaar) waar ik dol op ben:

KIDS_R5A7416 naamloos (2) naamloos

 

Voor Florian kocht ik er deze leuke “schoentjes”, van het merk Easy Peasy, eens wat anders dan de populaire Bobux-schoentjes en in dezelfde prijscategorie:

Schattig, toch?

 

Lunabloom ligt iets buiten het drukke stadscentrum en toch op wandelafstand van de markt. Voor ons een ideale ligging want de winkel ligt en passant vanaf de parking van de Langestraat tot aan El Rincon of Tonka, twee door ons druk bezochte eetgelegenheden. De parking van de Langestraat is trouwens ideaal voor iedereen met kleine kinderen. Je hebt er namelijke grote parkeerplaatsen. Je kunt er dus in alle comfort je autodeuren openzwaaien waardoor je maxi-cosi’s en wandelwagens zonder al te veel gedoe uit je wagen krijgt. Qua wandeling zit je iets verder van de winkelstraten maar wandel bijvoorbeeld eens via de uitgang Predikherenrei langs de Groenerei en je komt zo op de vismarkt uit. Trouwens ook een erg gezellige wandeling langs het water en weg van de grote drukte. Als je, met wat geluk, het mooie weer meehebt, krijg je gegarandeerd een vakantiegevoel!

Tags: , , , , ,