Bijna vijf jaar geleden, toen ik zwanger was van Elisa, besloot ik om flesvoeding te geven. Omdat ik niet denk dat moedermelk zoveel beter is dan flesvoeding maar de doorslag voor mijn keuze was toch gewoon het feit dat ik mezelf geen borstvoeding zag geven en ik me niet goed voelde bij het idee eraan. Ik heb het me beklaagd. Elisa was nog geen uur op de wereld en was “op zoek” en haar die fles opdringen voelde zo onnatuurlijk aan dat ik het me dus beklaagde…Met Florian besloot ik het dus anders te doen: deze keer ging ik resoluut voor borstvoeding. Het resultaat (dit keer niet na een uur maar na een dag) was echter dezelfde: ik heb het me beklaagd. Dit keer was de hoofdreden een pijnlijke kloof die me drie weken lang de borstvoeding deed ontzien. Daarnaast vond ik de borstvoeding ook heel vermoeiend. Florian kwam elke twee uur (of zelfs nog vaker), ook ’s nachts, voor voeding: ik was snel op en voelde me oververmoeid. Na een kleine drie maanden in dit ritme voelde ik me na bijna letterlijk “leeg”. Ik liet de vroedvrouw komen en die raadde me aan te beginnen afbouwen. Het plan was om fles- en borstvoeding af te wisselen om dan na een tweetal weken volledig op fles over te schakelen. Het plan draaide echter iets anders uit en tegen mijn eigen verwachtingen in geef ik nu, na bijna 4 maanden nog steeds borstvoeding aan Florian. Dat komt omdat ik er nu pas echt van kan genieten en dat dankzij de combinatie met flesvoeding. Vooral het feit dat er meer tijd tussen de voedingen is nu maakt het voor mij een stuk aangenamer. Nu is het plan: zolang Florian nog om nachtvoeding vraagt, blijf ik borstvoeding geven. Want eerlijk is eerlijk: ’s nachts is het gewoon gemakkelijk.

Continue reading →

Tags: , ,