closed-door

Gisteren hadden we dan eindelijk het langverwachte communiefeest in onze familie. Herinner je je nog de jumpsuit discussie die ik had met mijn man? Om even een kleine zijweg in te slaan van wat ik hier eigenlijk wil vertellen… Het is uiteindelijk geen jumpsuit geworden voor gisteren. Alhoewel ik een jumpsuit nog altijd heel mooi vind, ik heb er geen gevonden waarvan ik dacht: “deze staat me nu”.

Maar goed. Op het communiefeest van gisteren had mijn schoonzus een heel tof springkasteel met klimtrap en glijbaan voorzien voor de kindjes. Deze stond buiten. Wij waren binnen. En de grens tussen buiten en binnen was een deur. Uiteraard. Er lag de ganse tijd een klein borsteltje tussen de deur zodat die op een kier bleef en de kindjes makkelijk konden switchen tussen binnen en buiten. Het was namelijk zo’n deur met een duwstang die anders niet zo makkelijk te openen is voor kindjes. Na een tijdje gespeeld te hebben, kwam Elisa plots steeds maar vragen om met haar mee naar buiten te gaan. Ze wou in geen geval meer naar buiten zonder dat er een volwassene met haar meeging. Ik ging een paar keer met haar mee, papa ging mee, opa ging mee… Maar vanaf het moment dat de volwassen metgezel aanstalten maakte om terug naar binnen te gaan, ging onze dochter ook weer naar binnen. Waar ze weer een nieuw slachtoffer zocht om met haar mee te gaan naar buiten. Het ging zo eventjes door en uiteindelijk maakte ik mij een klein beetje kwaad op haar omdat ze daarvoor de ganse tijd al zo flink had gespeeld. En toen kwam de aap uit de mouw (zo zeggen ze dat toch?): de deur was eventjes daarvoor dicht gevallen waardoor de kindjes niet meer naar binnen konden. Dat was mijn aha-moment want mijn dochter en gesloten deuren… Die relatie zit al heel lang stroef.

De eerste keer dat een gesloten deur voor haar een probleem vormde, dateert al van in de tijd dat ze nog naar de crèche ging. Ik weet niet meer hoe oud ze toen was. Waarschijnlijk toch wel al een maand of 20, vermoed ik want ze kon in elk geval al een klein beetje praten. Elisa ging behoorlijk graag naar de crèche. Ze was niet super enthousiast maar het is niet zo dat ze weende of een drama maakte als ik haar afzette. Een paar weken nadat ze van kamer veranderd was, veranderde ook dat. Naar de crèche gaan, was plots een drama geworden. Niemand die er iets van begreep. Dat het met de verandering van kamer te maken had, hadden we wel heel snel door. Maar wat dan precies? We hebben er eventjes het raden naar gehad… Ik weet niet meer hoe we er uiteindelijk achter kwamen (het was waarschijnlijk een combinatie van Elisa die het zelf wat duidelijk probeerde te maken en de mensen van de crèche die het in de gaten hielden) maar het ganse probleem lag eigenlijk bij een jongetje die steeds maar de deur van de kamer toesmeet. Die stond normaal open terwijl de kindjes sliepen maar die jongen deed blijkbaar niet liever of die toesmijten. En dat veroorzaakte een panische angst bij mijn dochter.

Een hele tijd geleden, bleef Elisa eens bij haar oma en opa slapen. Die avond bleef ze maar uit haar bed kruipen en oma had uiteindelijk haar kamerdeur op slot gedaan omdat ze bang was dat Elisa van de trap zou tuimelen. Het gevolg was dat Elisa maanden aan een stuk, voor het slapengaan, tot tien keer toe vroeg: “jullie gaan de deur toch niet op slot doen?”

Ondertussen vraagt ze dat dan wel al een hele poos niet meer maar in tegenstelling tot die tijd, waar haar deuren (van haar slaapkamer kom je eerst in de speelkamer en dan pas in de hal, dus deurEN is wel degelijk correct: ze heeft er twee) nog gewoon toe waren om te slapen, is het nu al een hele tijd zo dat haar deuren allebei wagenwijd moeten openblijven om te slapen. Toen papa drie weken terug naar Amerika vertrokken was en ik Elisa ’s avonds dus in bed moest stoppen (normaal stop ik Florian in en papa Elisa) en uit macht der gewoonte haar deuren dichttrok, hoorde ik haar schreeuwen. Ik had het niet onmiddellijk door en wist niet goed wat er gebeurde… Maar dat schreeuwen was dus gewoon omwille van die deuren die ik dicht deed.

Mijn dochter en haar deuren… Als het aan haar lag dan schafte ze deuren waarschijnlijk gewoon af.

il_fullxfull.654620230_olgh

Tags: , ,