Hoe zit dat nog met die goede voornemens?

Een kleine twee maanden terug besloot ik al aan mijn goede voornemens te beginnen. Waarom wachten tot nieuwjaar als je er ook vroeger mee kan beginnen? Juist, toch? Het werkte nu toch al enige tijd op mijn zenuwen dat ik zo goed als niks van lichaamsbeweging deed behalve af en toe eens een lange wandeling en mijn dagelijkse hoeveelheid trappen op en af. Mijn drieëndertigste levensjaar begint te naderen en ook al voel ik mij (nog) niet oud toch begin ik ook meer en meer te beseffen dat ook ik niet eeuwig jong zal blijven. Hoog tijd voor een klein beetje changement décor dus.

Eerste voornemen: wekelijks gaan zwemmen.

Doordat Elisa zwemlessen volgt, is deze piece of cake. Gewoon meegaan met de dochter en een half uurtje rondjes zwemmen. Ik kwam tot de conclusie dat het omkleden-gedeelte (hetgeen me altijd het meest van al tegenhield om überhaupt te gaan zwemmen) eigenlijk al bij al nog meevalt. Het enige obstakel zal zijn om het zwemmen te blijven volhouden nadat mijn dochter haar diploma behaalt zal hebben en het wekelijks gaan zwemmen geen verplichting meer zal zijn.

Tweede voornemen: gebruik maken van onze crosstrainer.

Een kleine twee jaar geleden besloten mijn man en ik om in plaats van een duur fitness abonnement te nemen, zelf een crosstrainer te kopen. Het leek ons alleen maar voordelen te hebben: het was goedkoper en we hoefden ons huis niet uit om te gaan fitnessen. Mijn man deed enige tijd zijn best op het ding maar ik gaf het na twee keer al op wegens doodsaai en eigenlijk ook best wel zwaar. Daarna stond dat ding vooral stof te vangen in onze slaapkamer. Ik besloot het deze keer niet onmiddellijk op te geven. Mijn man had me verzekerd dat het eenvoudiger zou worden als ik even volhield. En effectief, nadat ik me de eerste drie keer al halfdood voelde na 10 saaie minuten op de crosstrainer, beterde het daarna. Ik hield het langer vol en het voelde minder uitputtend. Het feit dat je ziet hoeveel calorieën je verbrand hebt, helpt ook wel om het vol te houden. Pas op, ik moet mezelf nog steeds een spreekwoordelijke schop onder mijn kont geven om eraan te beginnen maar voorlopig hou ik het vol om 2 à 3 keer per week op de crosstrainer aan mijn conditie te werken.

Derde voornemen: 30 days of yoga.

Ik las op een aantal blogs over 30 days of yoga met Adriene. Via YouTube samen met Adriene aan yoga doen. Yoga, iets wat ik ook al heel lang eens wilde proberen maar tegelijkertijd iets dat op mijn to do list bleef staan. Het gemak om het opnieuw van thuis uit te kunnen doen, is iets dat het voor mij erg haalbaar maakt. Het enige nadeel is dat ik het weinig echt in alle rust kan doen zoals dat met yoga eigenlijk wel de bedoeling is. Meestal doe ik mijn yoga met roepende kinderen op de achtergrond. Niet echt bevorderlijk voor het zen gehalte dus. Maar goed. Ik doe het graag en ik voel ook dat mijn lichaam er wel deugd van heeft. Het is verbazend hoe je soms 20 minuten lang amper iets lijkt te doen en achteraf toch wel het gevoel hebt dat je gesport hebt. Ik sta er ook geregeld van verbaasd hoe lenig ik, ondanks alle verwaarlozing, nog ben.

image

Conclusie.

Dikke duim voor mezelf voorlopig. Ik wil proberen om elke andere dag iets te doen. Of zwemmen, of crosstrainer, of yoga… Maar volhouden wordt moeilijk. Dat wéét ik omdat ik mezelf heel goed ken. Maar aangezien het nieuwe jaar in zicht komt, moet ik misschien mijn goede voornemens nog eens vernieuwen. Doe zo verder, lavieenmama. Hou. Het. Deze. Keer. Vol.

Tags: , , ,

Me, myself & my body #boostyourpositivity

Om te beginnen, moet ik dit bekennen: ik word knettergek van het nieuwe thema van #boostyourpositivity. Ik heb ongeveer al drie concepten staan rond het thema en nog altijd ben ik niet tevreden en weet ik eigenlijk niet goed wat ik moet schrijven. Er is maar één constante als het gaat over de relatie die ik heb met mijn lichaam en dat is:

ik ben een cliché”.

Mijn huid is te bleek.
Mijn haar is te dun.
Mijn buik is niet strak genoeg.
Ik heb spataders (yup, op mijn witte benen zodat je het extra goed kunt zien!).
Ik ben niet tevreden over de BBB-verhouding van mijn lichaam (iets met te brede heupen naar mijn gedacht).
De weegschaal geeft 2kg te veel aan.
Ik ben niet sportief genoeg.
Ik eet teveel suiker.
Ik drink teveel koffie.
Ik ben een cliché.

Ik kan mij voorstellen dat mijn man serieus met zijn ogen zal zitten draaien. Of met zijn hoofd schudden. Of zuchten. Serieus zuchten, als hij dit leest. “Je hebt twee kinderen gekregen en het is er verdorie niet aan te zien.” Hij heeft gelijk. Ik heb geen striemen en het feit dat mijn buik net niet helemaal plat is, is omdat ik niet sport. De enige zichtbare schade die ik aan mijn twee zwangerschappen heb overgehouden zijn twee extra spataders. Valt eigenlijk best wel mee, niet? Ik denk dat ik verdorie de dag na mijn bevalling een foto kon hebben laten nemen à la Kate Middleton (indien ik een kapster en een visagiste ter mijn beschikking zou hebben gehad natuurlijk). Mijn BMI is goed. Mijn confectiemaat is 36/38 (36 vanboven en 38 beneden, ge weet wel, brede heupen enzo…).

Ja, ik ben het. Die vrouw die zit te zagen en te klagen en waarover andere vrouwen denken “get a life”. Ze hebben gelijk.

untitled (8)

Maar toch. Zolang ik mij al kan herinneren ben ik nooit tevreden geweest over mijn lichaam. Niet altijd om dezelfde redenen. In de zomer bijvoorbeeld kan ik mij enorm ergeren aan het feit dat iedereen lijkt bruin te zijn behalve ik. Op andere momenten schommelt de weegschaal dan eens naar de verkeerde kant en zie ik dat onmiddellijk aan mijn buik. En zo kan ik nog even doorgaan maar ik wil jullie niet vervelen. Daarom dus, dat ik het moeilijk vond om over dit thema te schrijven. Ik zou kunnen gezegd hebben dat ik best wel tevreden ben maar dat is meestal niet zo en dus ga ik er ook niet om liegen voor de schone schijn.

untitled (7)

En toch heb ik er iets positiefs uit gehaald, uit deze challenge. Ik wil al jaren wat meer bewegen en het komt er maar niet van. Er zijn zoveel dingen die ik zou kunnen doen maar ik doe het niet. Ik ben geen sportief type en ik haal er ook geen plezier uit. Maar toch wil ik er iets aan doen. Aan mijn conditie en aan fit blijven. Ik kwam al snel tot de conclusie dat ik mits een paar kleine aanpassingen toch wel iets kan veranderen. In onze slaapkamer bijvoorbeeld staat een crosstrainer stof te verzamelen. Als ik nu eens drie keer per week tien minuten op dat ding spendeer?
Elisa volgt momenteel zwemles. Als ik nu eens meezwom in plaats van in de cafetaria wortel te zitten schieten?
Ik las op een aantal andere blogs over Adriene en haar 30 days of yoga. Aangezien ik al heel lang eens yoga wil uitproberen en het er maar niet van komt, heb ik gisteren beslist om met de hulp van Adriene gewoon vanop mijn livingvloer aan yoga te beginnen. Gisteren was de eerste sessie en voor het eerst sedert mijn postnatale oefeningen bij de kinesiste voelde ik weer dat ik buikspieren heb. Met dank aan Adriene dus.

imagesGAETP58M

Het lijkt wel Nieuwjaar, met al die goede voornemens. Ik hoop alleen maar dat ik het volhoud, deze keer.

Tags: ,