Veel sneller dan ik zelf verwacht had, kan ik jullie toch al het vervolgverhaal vertellen op some you win, some you lose. Nog geen uur nadat ik mijn vorig blogbericht had gepubliceerd, kreeg ik een mail van de juridische dienst van mijn vakbond: mijn evaluatie onvoldoende was ingetrokken.

Wat was er gebeurd?

Ik wil hier ook geen ellenlang blogbericht van maken dus ik zal heel eventjes proberen om kort te recapituleren (leuk woord, vind ik dat: recapituleren…). Ik vermoed dat het conflict met de directeur waarin ik terecht ben gekomen veel zal te maken hebben gehad met de stakingen in december vorig jaar. Ik schreef daar toen ook een blogbericht over. Ik kan het namelijk moeilijk verdragen als ik vind dat ik ten onrechte word behandeld en dan gebruik ik mijn blog als uitlaatklep natuurlijk…
In december waren er bij ons op school namelijk twee stakingsdagen, telkens op maandag. Ik werk dit jaar deeltijds en heb geen lesopdracht op maandag. De directeur eiste wel iedereen die niet staakte op. Wat betekende dat ik ofwel ging moeten gaan werken op een dag waarop ik normaal thuis was of dat ik mij moest opgeven als stakende en dus ook mijn loon verliezen. Omdat ik dit nogal bizar vond, zocht ik het wettelijk kader hieromtrent op en mijn logica bleek inderdaad te kloppen: je kunt alleen opgeëist worden voor de uren waarop je anders ook werkt. Ik gaf mij dus in school op als “niet-stakende” en was uiteraard ook niet aanwezig. Later bleek dat de secretaresse de opdracht had gekregen van de directeur mij door te geven aan Brussel als zijnde “stakende” en verloor ik dus voor twee dagen loon. Ik ben daarmee toen naar de vakbond gestapt. Anyways om een lang verhaal kort te maken: begin mei was dit nog altijd een discussiepunt en weigerde de directeur nog steeds om dit naar Brussel toe recht te zetten. Begin mei kreeg ik nog een mail van de vakbond dat de enige optie nog was om er een dossier van op te stellen en deze over te maken naar de juridische dienst in Brussel. Ik dacht toen nog: “ah laat het maar” want ik had geen zin in juridisch gedoe.

Maar goed. Terug naar de donderdagavond waarop ik mijn kindjes meenam naar de klassenraad. “Ik verwacht je daarvoor morgen op mijn bureau,” had hij gezegd. Ik daarnaartoe. Op vrijdagochtend. Ook al heb ik pas in de namiddag les. Ik dacht: ik ga eerst, ik ben er dan vanaf. Ik verwachtte mij aan een onder-mijn-voeten-krijgen-gesprek. Maar dat was het dus niet. Ik kreeg onmiddellijk de mededeling dat “dit niet kon in een professionele omgeving en dat hij mijn evaluatie zou opmaken en mij een onvoldoende geven”. Slik. Ik zei: “mag ik nog uitleggen waarom ik mijn kindjes meehad?”. Het antwoord was “ja maar het is voor mij een uitgemaakte zaak.” Ik werd kwaad. “Als het voor jou een uitgemaakte zaak is”, zei ik, “dan leg ik het al niet meer uit.” Ik ben opgestaan en heb zijn bureau verlaten.
’s Namiddags kwam hij dan 10 minuten voor het einde van de lesdag mijn lokaal binnen met de mededeling dat ik nog even bij hem langs moest gaan voor ik vertrok. Ik dacht nog dat hij misschien wat afgekoeld zou zijn en er alsnog een deftig gesprek ging volgen. Niet dus. Ik kreeg mijn evaluatie met als eindconclusie onvoldoende voor mijn neus geschoven. Hij zei nog leukweg dat dit zeker geen invloed had op mijn toekomstige aanstellingen. Yeah right.
“Prettig weekend,” zei ik en ik verliet zijn bureau.

Mijn evaluatie omvatte een kleine helft van een A4’tje tekst. Het kwam erop neer dat ik pedagogisch goed functioneerde maar dat de problematiek rond de opvang van mijn kinderen dit schooljaar een groot probleem vormden. De concrete voorbeelden die hij aangaf, was het opendeur-weekend (Weet je nog? … Ik stond qua taakverdeling op de reservelijst, mijn man vertrok die zaterdagnamiddag naar Amerika. Ja, ik had het “lef” gehad om aan de directeur te vragen of mijn aanwezigheid echt wel nodig was… Maar uiteindelijk waren we overeen gekomen dat ik op zaterdag een uurtje moest gaan helpen en dat ik op zondag in de kinderopvang mocht helpen en mijn eigen kinderen meenemen) en een info-namiddag die hij had ingericht voor tijdelijke personeelsleden op woensdag. Klopt. Ik was niet op de info-namiddag. Omdat ik ten eerste, als ik het woord “info” lees, niet onmiddellijk de link leg met een “verplichte aanwezigheid” en ten tweede, deze namiddag op een woensdag viel, ook nog in diezelfde twee weken dat mijn man in Amerika zat. Het doorslaggevende feit voor mijn onvoldoende was dat ik geen opvang kon regelen voor mijn kinderen voor de klassenraad (Moet ik het er nog bij zetten? Ook dit feit viel in die twee weken.)
Onderaan de uitleg stonden dan nog eens een lijstje van tien punten waarvoor ik voor zeven punten een “goed” of “voldoende” kreeg. Puur mathematisch gezien had ik dus 7/10.

Ik nam contact op met de vakbond. Stuurde de onvoldoende en mijn versie van de feiten door. Mijn versie was dan vooral dat mijn onvoldoende gebaseerd was op gebeurtenissen in een tijdspanne van twee weken. De juridische dienst van mijn vakbond bekeek het dossier en stelde dat er vooral ook heel wat procedure fouten in de opmaak van de onvoldoende zaten. Zo is de school bijvoorbeeld verplicht om verschillende evaluatiegesprekken met je te hebben, om twee evaluatoren aan te stellen, om een evaluatie te baseren op een geïndividualiseerde functieomschrijving. Allemaal dingen die niet aan de orde waren. Zij waren er dan ook behoorlijk van overtuigd dat mijn onvoldoende zou geschrapt waren alleen maar op basis daarvan. Goed nieuws dus. De vakbond stelde voor dat de juridische dienst van de scholengemeenschap eerst een persoonlijk gesprek zou aangaan met de directeur om hem hierop te wijzen en hem hopelijk de onvoldoende zo te doen schrappen. De volgende stap was een beroepsprocedure opstarten in Brussel. Je hebt van die mensen die zo overtuigd zijn van hun gelijk. Altijd en overal. Zolang je in hun voetstappen volgt, mag je er zijn. Het moment dat je afwijkt, heb je afgedaan. De directeur is zo iemand. Dat hij de onvoldoende dus zomaar zou schrappen: that was not gonna happen.

En dus werd mijn dossier naar Brussel doorgestuurd. Waar iemand van de juridische dienst van mijn vakbond een beroepsprocedure opstelde. Op woensdag kreeg ik daarvan een kopie. Toen ik deze las, wist ik dat ik een sterke zaak had. Blijkbaar kreeg de directeur die woensdag ook een kopie van die beroepsprocedure en zal hij ook ingezien hebben dat het een verloren zaak zou worden. En dus stelde hij een brief op. Van die brief kreeg ik een kopie op vrijdag. Mijn evaluatie onvoldoende was ingetrokken. Ik had gewonnen.

Toch zijn er nog een aantal zaken waarmee ik het moeilijk heb. De brief over de intrekking van mijn onvoldoende omvatte een volledige A4. Daarin gaf de directeur toe dat er inderdaad fouten in de procedure van de evaluaties op school zaten. Daarnaast moest hij natuurlijk nog eens benadrukken dat hij wat het inhoudelijke aspect van de onvoldoende volledig in zijn recht was. Zo was het onjuist dat mijn onvoldoende zich beperkte tot feiten die in een tijdspanne van twee weken plaatsvonden (concrete voorbeelden stonden er echter niet bij). En het feit dat ik geen evaluatiegesprek had gekregen was te wijten aan “de combinatie van mijn deeltijds werken en een groot aantal gewettigde verlofstelsels” m.a.w. ik ben dus uitzonderlijk veel afwezig geweest dit schooljaar… Tja. Als vier dagen veel zijn (drie voor mijn kinderen en één dag ziekteverlof voor mezelf) dan zal dat wel zo zijn zeker?! Maar wat mij nog het meest van al stoorde was de zin dat de relatie met mijn leerlingen moeizamer verliep dit schooljaar… (Als dat zo was waarom haalt hij dat er dan nu pas bij? Waarom stond dat dan al niet in mijn evaluatie?) én vooral de zin “dat dit nog maar de tweede evaluatie onvoldoende was die hij in 15 jaar had gegeven”. Die kwam echt aan als een rechtstreekse slag in mijn gezicht. Amai, wat moet ik een slechte leerkracht zijn om nog maar de tweede te zijn in vijftien jaar tijd… Ik heb mijn vragen bij de waarheid ervan maar toch.

Ik heb gewonnen en toch ook weer niet.

Tags: , , ,