Ter verduidelijking… De titel verwijst naar de knop, niet de vertaling voor CV.

Deze ochtend, toen ik mij stond te douchen, kwam er een huilerig en paniekerig jongentje de badkamer binnengelopen. “Mama?! Ik moet toch niet naar school vandaag?!”

We zijn 2 januari 2018 en alles begint weer opnieuw. De afgelopen 10 dagen waren dagen van pauze en rust. Onze kerst en nieuwjaarsperiode zag er vanzelfsprekend anders uit dan normaal maar we hebben erg hard genoten. Van het samenzijn. Van de periode van rust na toch wel een aantal hectische maanden.

Wandelen bij -15 graden Celcius… Yes, we can!

Er was tijd voor ons gezin. Er was de verjaardag van mijn man en een eerste keer de kinderen achterlaten bij een babysit. Er was tijd voor een etentje met “nieuwe” vrienden. Er was tijd voor een anderhalf uur durende trip naar een shopping mall en mijn eerste bezoek aan een Cheesecake Factory. Er was tijd voor filmnamiddagen en goed ingeduffelde wandelingen in de bittere kou (waarbij ik tot de vaststelling ben gekomen dat ijskoude temperaturen zonder wind en in de zon best wel doenbaar zijn). Er was tijd voor uitgebreide, rustige ontbijten en tripjes naar de Barnes & Noble.

Dus toen mijn zoon deze ochtend de paniek in zijn stem niet kon onderdrukken, kon ik hem perfect begrijpen. Het is weer gedaan met de pauze. Resuming everyday life.

“The Tridge”, Midland, Michigan.

Ik ben nooit een grote fan geweest van oudejaarsavond. Van aftellen naar 12 uur ’s nachts en dan enthousiast doen. Ik ga eerlijk zijn, de afgelopen paar “nieuw jaren” lag ik meestal in mijn bed tegen de klok van middernacht. Dit jaar was dat niet anders. Wat wel anders was, is dat ik deze keer wel het gevoel heb van: 2018… wat ga je mij (ons) brengen? Vieren we komende ouderjaarsavond weer in Midland? Hoe zal ons leven hier verder evolueren? Laat ik het zo zeggen: ik ben benieuwd naar 2018.

Ik kan alvast dit zeggen. 2018 zal het jaar zijn waarin ik probeer twee keer per week te gaan sporten vol te houden. 2018 zal het jaar zijn waarin we tegen de lente/ zomer hopen om toch grote stukken van Michigan eindelijk te kunnen gaan ontdekken. 2018 is het jaar waarin ik een poging tot homeschooling zal doen voor Florian. 2018 zal het jaar zijn waarin we hopelijk een beetje kunnen beginnen sparen (want met die bedoeling zijn we toch ook wel naar hier gekomen maar met alle kosten die er al geweest zijn, is er helaas nog maar te weinig van in huis gekomen). En 2018 zal het jaar zijn waarin ik eindelijk, na jaren van welles nietes, de knoop heb doorgehakt om iets aan mijn tanden te veranderen (wel, technisch gezien heb ik dat vorig jaar nog – lees: drie weken geleden, beslist). En dat laatste, daar moet ik eerlijk in zijn, daar kijk ik toch met heel gemengde gevoelens naar uit.

De beslissing van een poging te doen om mijn zoon straks te homeschoolen is er gekomen na een grondige research van alle andere opties die er hier voor Florian zijn. Elisa gaat naar een gewone public school en daar ben ik tot nu toe heel content van. Qua kosten is dat te vergelijken met het onderwijs in België. Het enige probleem is dat de startleeftijd voor de lagere school (elementary school) op vijf jaar ligt. Florian moet nog vier worden. Dat betekent dat hij pas ten vroegste in september 2019 kan starten. Voor de leeftijd van 5 jaar kun je kiezen voor een preschool. Dat is ook waar Florian momenteel naartoe gaat. Preschools zijn betalend (hier toch, ik kan niet spreken voor de volledige VS). De preschool waar Florian momenteel zit, is nog behoorlijk “goedkoop”. Momenteel gaat hij vijf voormiddagen van twee en een halve uur naar school en betalen wij daarvoor 65 dollar per week. Twee en een halve uur naar school gaan, ik vind dat eigenlijk maar “peanuts” als je in gedachten neemt dat hij in Belgie uiteraard gewone volle schooldagen ging. Tijdens mijn preschool research van de afgelopen dagen kwam ik al redelijk snel tot de conclusie dat er heel wat andere preschools zijn hier in Midland met mogelijkheden om wel een volle dag naar school te kunnen gaan (Montessori, een eerste echte STEM-preschool en zelfs een preschool van het Nature Center waarin ze echt gericht zijn op in de natuur op ontdekking gaan). Keuze te over dus… tot ik op de betreffende websites de prijzen zag… Dan was er plots toch geen keuze meer want ik betaal geen 7000 dollar per jaar voor mijn zoon zijn kleuteronderwijs. Thanks, but no thanks. Er is hier in Midland gelukkig een grote groep mensen die aan homeschooling doet, dus dat betekent dat er een groot netwerk van mensen is aan wie ik hulp en tips kan vragen. Ik weet dus wat gedaan, de komende dagen (behalve twee tanden laten trekken – maar dat verhaal, lieve mensen, is voor een andere keer).

Tags: ,