1 september 2017…

  • Ik bracht mijn twee kinders naar school. Geen tranen. Van beide kanten niet.
  • Ik zat een uur bij het ACV. Eerst in de wachtzaal en daarna bij de balie. Ik mag vanaf vandaag weer genieten van de Belgische sociale zekerheid. Lucky me.
  • Ik stopte bij de bakker voor sandwiches.
  • Ik deed mijn strijk.
  • Ik maakte een gezond slaatje.
  • Ik haalde mijn kinders van school voor hun middagpauze, thuis, bij werkloze mama. En ik vond dat eigenlijk wel plezant.
  • Ik bracht ze voor de tweede keer terug naar school. Weer geen tranen. Alleen een meer aarzelende Florian.
  • Ik maakte mijn trap schoon. Stofzuigde alle slaapkamers.
  • Ik zat buiten, in ’t zonneke en dronk een cappuccino.
  • Ik ging alweer naar school. Ik probeerde te zigzaggen, andere ouders te mijden. Ex-collega’s te mijden. In de mate van het mogelijke. Maar dat ging niet zo goed. Ik had zin om een sticker op mijn hoofd te kleven “neen, ik heb nog geen werk”. Dat ging het er misschien voor iedereen makkelijker op gemaakt hebben.
  • Ik ondervond voor het eerst in twee jaar het nadeel van te werken (gewerkt te hebben, moet het eigenlijk zijn) op de school van mijn eigen kinders.
  • Ik doe mijn best om niet alweer te gefrustreerd te zijn over het systeem van de tewerkstelling in het onderwijs.
  • Ik wacht wel op het nieuwe. Ik heb tijd. Misschien ziet de toekomst er binnenkort wel weer helemaal anders uit.
  • IMG_1684

Tags: ,

10 (tamelijk nutteloze) weetjes over Denemarken.

IMG_7656

Deense vlag.

  • In de supermarkt staan de melk en de eieren in de frigo. De bakboter daarentegen staat in de gewone (ongekoelde) rayon. Bij ons is het net tegenovergesteld. Ik heb geen flauw idee welke theorie hierachter zit.

Guf.

  • De witte topping die je hier op je ijsje krijgt, is geen slagroom maar een meringue-achtig toef die ze “Guf” noemen. Als je dat wenst kun je daarbovenop ook nog wat aardbeienconfituur krijgen. Klinkt raar maar is best lekker.
IMG_1677

Bluetooth logo.

  • Bluetooth is een letterlijke vertaling van de achternaam van de tweede koning van Denemarken, Harald Blåtand. Het logo bestaat uit zijn initialen, in Viking runenschrift. Dat is zo’n weetje dat je kunt gebruiken als het gesprek stilvalt. 
Viking museum in Jelling.

Viking museum in Jelling.

  • Verduistering… Daar doen ze hier niet aan mee. Ik weet niet hoe het zit in de gewone woonhuizen maar in de vakantiehuizen moet je het stellen met lamellen of andere lichtdoorlatende raamdecoratie. Van echt uitslapen is er dus geen sprake tenzij met je kussen op je hoofd.
Råbjerg Mile - duingebied in Skagen

Råbjerg Mile – duingebied in Skagen

  • Brood wordt niet standaard gesneden. Je kunt wel vragen om het te snijden. Ongesneden krijg je het mee in een papieren zak. Als je het laat snijden, stoppen ze het in een plastieken zak. En nee, ik heb geen idee waarom.
The house of music in Aalborg.

The house of music in Aalborg.

  • Grote flessen plat water zijn moeilijk te vinden in de supermarkt. En als je ze al vindt dan moet je het maar doen met het merk dat ze aanbieden. Het is dat of niks. Again: geen idee waarom.
Legoland in Billund.

Legoland in Billund.

  • Baby’s worden hier veel langer dan bij ons rondgereden in hun draagmand. Terwijl wij, van zodra ze deftig zitten, overschakelen naar een buggy, zitten ze hier gewoon rechtop in hun draagmand.
Vejle.

Vejle.

  • The Flying Tiger heet hier gewoon Tiger.
Palmstranden, Frederikshaven.

Palmstranden, Frederikshaven.

  • Supermarkten zijn hier allemaal open tot minstens 21u, soms zelfs tot 22u én dat 7 dagen op 7.
Jerup strand.

Jerup strand.

  • Het maakt niet uit waar je bent in Denemarken. Je bent altijd minstens binnen het uur bij een strand.

Tags: ,

Zomervakantie 2017.

De zomervakantie is alweer goed halfweg.

Niet te geloven.

De vakantie vliegt weer voorbij. Al ben ik eigenlijk wel content dat we al zover zijn want binnen een paar dagen start de vakantie voor ons pas écht en zijn we hier weg. Weg uit ons Belgenlandje.

Naar het fantastische weer dan toch?

Neen, helaas. Onze bestemming is opnieuw Denemarken, omdat we het daar vorig jaar zo naar onze zin hadden. En geluk hadden met het weer, dat ook. Ik vrees dat we het dit jaar met minder zullen moeten stellen. Nog een geluk dat ik geen zonneklopper ben. En niet graag zonnecrème smeer. Maar wat zonneschijn aan een blauwe hemel kan ik absoluut appreciëren. En het mag ook niet regenen. Ik word daar chagrijnig van. Work with me, weather.

IMG_1663

Ik ben één van die gelukkige mensen uit het onderwijs die mag genieten van twee volle maanden vakantie. Maar ge moogt dat gelukkig en genieten met een korreltje zout nemen. Een klein korreltje weliswaar.

Want je gaat toch niet klagen, zekers?

Ik ga mij het klagen onthouden. Klopt. Want niets kan op tegen het ochtendritme van de vakantie. Ik kan in mijn pyjama rondlopen tot de middag en niemand zal het gezien hebben. Ik kon met vriendinnen afspreken die ik al lang niet meer gezien had. Ik kon een moeder-zoon-dagje inlassen. We konden een weekendje-zonder-kinderen inlassen. Ik ontdekte een indoor-speeldorp waarin ik niet de neiging had om na een uur zo ver mogelijk weg te lopen en nooit meer terug te keren. Sterker nog, ik spendeerde er zelfs drie namiddagen in de voorbije twee weken. Ik heb het over Dinodorp, in Knesselare, in case you’re wondering. Ik kon rondslenteren in Brugge. Ik had weer eens tijd om te lezen. Én om te bloggen, mocht je het nog niet gemerkt hebben.

Dus zal ik niet klagen. Over hoe moeilijk het is om elke dag opnieuw twee kinders te entertainen. Over dat mijn man weinig thuis is en dat dagen lang kunnen duren. Over dat mijn huis geen half uur proper is. Of blijft. Neen, je hebt mij zopas niet horen klagen.

IMG_1662

Brugge: enkele (nieuwe) ontdekkingen.

Aangezien mijn laatste Brugge-mijn-tips blogpost dateert van twee jaar geleden, is het dringend tijd voor een update.

Brugge en zijn koffiebars.

De koffiebars in Brugge zijn (net als elders zeker?!) de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond geschoten. Waar twee jaar geleden mijn vaste stek Vero Caffè was, laat ik mij nu meer leiden door het moment zelf. In I love coffee, in de Sint-Jacobsstraat, hebben ze erg lekkere Latte Macchiato’s én ondertussen ook een veel ruimer assortiment aan gebak dan voorheen. I love coffee is één van de “oudere” koffiebars van Brugge maar toch was het dus nog maar heel recent dat ik aangenaam verrast werd door deze bar. Iets verderop (en wat meer weg van de drukte ook) vind je Cafuné, een kleinere maar gezellige koffiebar. Mooi meegenomen is dat je er ook kan genieten van een kleine lunch als je daar toevallig rond dat tijdstip passeert. Nog een andere, ook meer recentere optie is koffiebar Adriaan, vlakbij de Stadsschouwburg. Deze koffiebar is gevestigd in een prachtig gerenoveerd pand. Je kunt er ook terecht voor een ontbijt en uiteraard is er ook een assortiment gebakjes, al zijn dit van die échte taartjes zoals je bij de bakker vindt en persoonlijk heb ik in een koffiebar liever een gevoel van homemade als het op taart aankomt. Brugge’s meest recentste aanwinst is Viva Sara, gevestigd in het Zilverpand. Het pand alleen al is écht de moeite om gewoon eens binnen te lopen al kun je hier natuurlijk niet spreken van kleine, gezellige koffiebar. Prijs-kwaliteit vind ik het ontbijt in Viva Sara zéker aan te raden, voor €15 heb je al een ruim ontbijt mét twee koffie’s inbegrepen in die prijs. Mijn man vroeg twee keer een cappuccino en zelfs dat was geen probleem.

I love coffee - bron: chase.be

I love coffee – bron: chase.be

Cafuné - bron: venuez.be

Cafuné – bron: venuez.be

Koffiebar Adriaan - bron: Tripadvisor

Koffiebar Adriaan – bron: Tripadvisor

Viva Sara - bron: viva Sara

Viva Sara – bron: viva Sara

Shoppen

Van de twee hoofdwinkelstraten in Brugge is de Noordzandstraat mijn favoriet. Over het algemeen vind je hier meer de winkels die niet tot een keten behoren. Eind 2015 vestigde Juttü zich in deze straat, een hippe place to be, zeker als je van Scandinavisch houdt. Een winkel waar ik graag eens binnenloop, niet steeds en zelfs zelden om iets te kopen maar gewoon voor de gezelligheid ervan. Bijna in één adem kan ik Sissy Boy opnoemen. Een winkel die wat gelijkaardig aanvoelt. Een goed jaar geleden opende deze keten een vestiging op de Markt en dan nog wel in het voormalige postkantoor. Maar om even terug te keren naar de Noordzandstraat dus, niet heel ver van Juttü is er onlangs een schattige maar vooral ook hippe kinderwinkel bij gekomen. Hoera daarvoor. Aan hippe kinderwinkels ontbreekt het nog wat in Brugge, als je Lunabloom niet meerekent tenminste. Funky Monkey doet wat zijn slogan belooft: pimp your lil’ chimp. Maar ook als het niet voor je eigen chimp is en je bent bijvoorbeeld op zoek naar een leuk geboortegeschenk, dan vind je hier vast en zeker wel iets. En dan wilde ik per sé ook nog eens De Toekan vermelden. Bruggelingen zullen direct weten over welke winkel ik het heb aangezien die winkel al eeuwen in Brugge bestaat. De Toekan herinnerde ik mij uit mijn tienerjaren als een échte hippiewinkel vol wierook en geitenwollensokken tot een collega me laatst wist te vertellen dat die winkel toch niet meer was wat hij lang is geweest. Een hippiewinkel dus. En effectief, De Toekan is ondertussen getransformeerd tot een cadeau-en-hebbedingetjes-winkeltje. Héél zeker leuk om eens binnen te springen en rond te snuisteren dus. Voor de fashion queens onder jullie, neem zeker de moeite om de Langestraat een eind in te lopen want daar vind je Lilola. Breng zeker ook je creditkaart mee. Of als je het toch liever wat low budget houdt, dan kun je ook hun mega outlet’s afwachten (gewoon hun website in de gaten houden voor de data). Begin juni kocht ik er 5 stuks voor € 150 en dat is echt wel een koopje als je rekent dat in Lilola € 150 ook al een normale prijs is voor één stuk.

Funky Monkey - bron: instagom.com

Funky Monkey – bron: instagom.com

Lilola - bron: http://west-vlaanderen.goestingmagazine.be

Lilola – bron: http://west-vlaanderen.goestingmagazine.be

Eten

We hebben allemaal wel eens zin in frietjes en iedereen kent de frituur om de hoek. Maar als je dan toch in Brugge bent én zin hebt in een frietje, doe dan eens iets anders dan anders, ga voor de “betere” friet, ga naar The Potato Bar. Je kunt er heerlijke frietjes eten, kiezen tussen een aantal originele toppings én daarnaast is er nog een ruime keuze aan huisgemaakte kroketten. Zo kun je bijvoorbeeld vullingen als stoofvlees of balletjes in tomatensaus. Een leuk én lekker concept, mij zien ze er zeker nog terug.

The Potato Bar - bron: pocketresto.be

The Potato Bar – bron: pocketresto.be

Parkeren

Ik heb het al eens gezegd en ik blijf het zeggen: parkeer je aan het station als je naar Brugge komt! Als ik zelf op citytrip ga, verschiet ik mij altijd een bult hoeveel je betaalt om gewoon je auto een dag kwijt te kunnen. Aan het station van Brugge, heb je een mooie, grote, deftige parking én je betaalt € 3,50 om er een ganse dag te parkeren. En nee, je moet niet ellenlang wandelen om van het station naar het centrum te geraken, in een kwartier lukt dat al. Of als je geen zin hebt om te stappen, kun je ook gewoon gebruik maken van de gratis busdienst.

Tags: , , , , , , , , , , ,

Boekentips voor de zomer… en ook nog een serie (in geval van slecht weer).

Verblijdt u want gij zijt getuige van twee primeurs momenteel: één, lavieenmama schrijft ook nog eens iets (akkoord, technisch gezien is dat geen primeur maar kom, je begrijpt wel wat ik bedoel) én twee, lavieenmama smijt ook eens wat boekentips op het wereldwijde web.

Boekentips, tot nu toe hebben ze nooit een onderdeel uitgemaakt van deze blog. Het ultieme bewijs: ik heb er zelfs geen specifieke categorie voor. Tot nu dus… De reden ervoor is niet dat ik geen lezer ben, integendeel, de reden is dat sedert Florian’s geboorte (en dus ook ongeveer de opstart van deze blog) ik daar gewoon geen tijd voor had. Correctie: weinig tijd en weinig zin, dat ook. Als ik in de afgelopen jaren aan drie boeken per jaar zal gezeten hebben dan zal het veel geweest zijn. Maar kijk, tijden veranderen en kleine kinders worden groter en dat geeft al eens wat meer ademruimte. En bovendien is het zomervakantie, de ideale periode dus om weer aan het lezen te slaan.

En dat ik nu toevallig in de voorbije maand drie boeken las, waar ik dolenthousiast over ben, dat vraagt dus gewoon om een blogbericht. Niet?!

Boekentip 1: Wat ik nooit eerder heb gezegd, Celeste Ng.

Echte boekenverslinderaars zullen dit boek ongetwijfeld al gelezen hebben want in 2014 werd dit “het boek van het jaar” volgens Amazon, werd het al een New York Times bestseller én won het ook nog een aantal andere awards. Dat ik dus hopeloos achteraan hink in de rij van in het mee zijn met wat in is op de boekenmarkt is hier alweer mee bewezen. In mijn zoektocht naar een goed zomerboek (jaja, soms doe ik eerst een grondige research voor ik aan een boek begin) las ik ergens de zinnen waarmee dit boek begint: Lydia is dood. Maar dat weten ze nog niet. Op 3 mei 1977, om halfzeven ’s ochtends, weet niemand iets behalve dit onbeduidende feit: Lydia is te laat voor het ontbijt… 

wat-ik-nooit-eerder-gezegd-heb-celeste-ng

Ik was direct verkocht. Het boek vertelt het verhaal van een Chinees-Amerikaanse familie rond de jaren ’70. Mama is Amerikaanse, papa is Chinees. Ze hebben drie kinderen en het boek begint dus met het feit dat de middelste van de drie, Lydia, dood is. Lydia, de dochter die door haar ouders op handen werd gedragen, heeft zelfmoord gepleegd. Het boek gaat niet alleen over wat haar drijfveer was om een einde aan haar leven te maken maar gaat over àlle gezinsleden. Hoe ze geworden zijn wie ze zijn. Wat ze denken en voelen. En vooral: alles wat ze niet uitspreken. Hoe alles fout kan lopen als je niet voldoende met elkaar communiceert. Een boek dat sterk inspeelt op karakters. Ik hou er wel van.

Nog voor ik het boek helemaal had uitgelezen, had ik al beslist dat ik nog een boek van deze schrijfster wilde lezen. En dat heb ik niet zoveel, dat ik absoluut iets van eenzelfde auteur wil lezen. Helaas kwam ik al snel tot de conclusie dat dit het eerste en voorlopig nog enige boek van deze schrijfster is. Maar er is hoop want in september komt haar tweede boek uit.

Boekentip 2: Wat jij niet ziet, Sarah Pinborough.

Met dit boek ben ik dan wel weer mee. Ik vond het bij de aanraders in de Standaard Boekhandel twee weken geleden. De korte samenvatting sprak mij aan en ik besloot mijn kansen erop te wagen.

Louise is een alleenstaande moeder. Tijdens een zeldzaam avondje uit ontmoet ze een man en valt als een blok voor hem. De maandag erop ontmoet ze haar nieuwe baas, David. De man uit het café, die getrouwd blijkt te zijn, en die zegt een fout te hebben begaan. Dan ontmoet Louise Adele, de vrouw van David. De twee raken bevriend en Louise leert een heel andere kant van David kennen. Er lijkt iets goed mis in hun huwelijk. Louise wil weten wat…

9200000076294591

Het boek wordt omschreven als een heuse pageturner én dat was het voor mij ook echt. Het was al eventjes geleden dat ik zo meegesleurd werd in een boek en ik heb het dan ook in een sneltempo uitgelezen gewoon omdat ik wilde weten hoe het boek eindigde. Want het einde van het boek, daar is nogal wat om te doen. Als je reviews naleest, bots je op voor- en tegenstanders. Sommigen vinden het maar niks anderen vinden het super. In elk geval, het einde is op zijn minst verrassend en allesbehalve voorspelbaar te noemen. Ik kan alleen maar zeggen dat het voor mij wel werkte, dit boek. Als je houdt van een tikkeltje Stephen-King-gehalte in een boek dan ga je dit boek vast en zeker kunnen smaken!

Boekentip 3: Het verhaal van de dienstmaagd, Margaret Atwood.

Een boek dat ik nooit maar dan ook nooit zou uitkiezen als leesvoer als ik het ergens in een boekhandel vond. De titel alleen al. Het was pas na het zien van de serie, The Handmaid’s Tale, gebasseerd op het boek, dat ik snakte naar méér.

1001004006216424

Dit verhaal speelt zich af in een nabije toekomst. Een toekomst waarin bijna alle vrouwen én mannen onvruchtbaar zijn geworden. Wat vroeger de Verenigde Staten waren, is nu de Republiek Gilead geworden, waar de vrouw geheel ondergeschikt is aan de man. Alle bestaande rechten en vrijheden werden afgeschaft en de nieuwe machthebbers, volgen de letter van de bijbel volgens het boek Genesis. De vrouwen die nog vruchtbaar zijn, zijn dienstmaagden geworden. Ze zijn belangrijk voor de maatschappij maar leven eigenlijk in totale gevangschap. Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van zo’n dienstmaagd “Vanfred”. Zij woont in bij een bevelhebber en zijn vrouw. Haar enige functie is voor hen een kind te krijgen.

Als nu Rachel zag, dat zij Jakob niet baarde, zo benijdde Rachel haar zuster; en zij zeide tot Jakob: Geef mij kinderen! of indien niet, zo ben ik dood.

Toen ontstak Jakobs toorn tegen Rachel, en hij zeide: Ben ik dan in plaats van God, Die de vrucht des buiks van u geweerd heeft?

En zij zeide: Zie, daar is mijn dienstmaagd Bilha, ga tot haar in; dat zij op mijn knieën bare, en ik ook uit haar gebouwd worde.

Zo gaf zij hem haar dienstmaagd Bilha tot een vrouw; en Jakob ging tot haar in.

En Bilha werd zwanger, en baarde Jakob een zoon.

Moa gow zeg.

Doordat ik eerst de serie zag (in het Engels) en dan pas het boek las (in het Nederlands) moest ik even wennen aan een paar vertalingen. Er zijn er een paar typische uitspraken, voorgeschreven gesprekken eigenlijk, die vaak gevoerd worden tussen de verschillende personages. Zo is de traditionele groet in Gilead “blessed be the fruit” en antwoord het andere personage steevast “may the Lord open”, dat wordt dan in het boek “gezegend zij de vrucht” en “moge de Here openen”. Ik vind het schooner klinken in het Engels. Ook de naam van het hoofdpersonage Vanfred (letterlijk: de dienstmaagd van Fred) vind ik mooier in het Engels: Offred. Maar dat zijn details, uiteraard en ik denk dat ze minder storen als je eerst het boek leest.

Nog een leuk weetje: dit boek werd geschreven in 1985 en is nu opnieuw een beststeller dankzij de serie.

Tip 4: serie The Handmaid’s Tale (of had je iets anders verwacht?)

Ik heb al veel serie’s gezien. Veel goede serie’s maar deze serie, dat was nog eens van een ander niveau. Niet alleen het verhaal maar ook de acteerprestaties van het hoofdpersonage, Offred, gespeeld door Elisabeth Moss (zij speelde onder andere al in Mad Men en Girl, Interrupted), zijn meesterlijk. Ik ben niet de persoon die vaak het verschil ziet tussen goede acteerprestaties en fantastische acteerprestaties maar deze keer wél. Aangezien Offred in een wereld is terechtgekomen waar gevoelens niet meer mogen meespelen, zit het soms in de kleine gezichtsuitdrukkingen én net dat vind ik zo fantastisch aan deze actrice, she nailed it! Laat zeker de trailer eens spelen, die zegt meer dan alle woorden die ik hier kan schrijven:

Tags: , , , , , , , ,

En de winnaar is…

Op geheel professionele wijze werd deze namiddag de winnaar van de hoesjes-winactie door een onschuldige kinderhand gekozen:

IMG_1288 IMG_1289 IMG_1290

Van enige medewerking om de winnaar goed zichtbaar omhoog te houden, was geen sprake… Maar het is Lien geworden! Proficiat, Lien. Je mag een mailtje van me verwachten.

Winactie: hoesjes en meer!

Gsm-hoesjes… Het heeft mij nooit veel gezegd. Wegens “ik heb toch een handtas dus dat is niet nodig”. Tot die keer, anderhalf jaar geleden, dat ik in mijn handtas taste om mijn huissleutels uit te halen en mijn gsm besloot om samen met mijn sleutels mee uit mijn handtas te springen… En die natuurlijk op het scherm op de stoep belandde. Een duur grapje zoiets. Ik heb lang een reserve-gsm gebruikt maar voor afgelopen kerst kreeg ik dan uiteindelijk een nieuw exemplaar en nog geen twee weken later had ik er een hoesje bij gekocht! Je kent dat verhaal wel, van die ezel die zijn kop geen twee keer tegen dezelfde steen stoot…

IMG_1189

En ik heb fantastisch nieuws! Voor de vrouwen onder jullie die ook denken dat het bezitten van een handtas voldoende is om je gsm te beschermen. Maar ook voor de mannen natuurlijk, die sowieso niet in het bezit zijn van een handtas (of dat denk ik toch). Ik mag zowaar 40 euro shoptegoed bij hoesjes-outlet weggeven!

La vie en mama’s eerste winactie dus! Wat tromgeroffel is hier wel op zijn plaats! Ben je in het bezit bent van een iPhone (en ja, zelfs een iPhone 7), Samsung Galaxy of Huawei? Of ken je iemand die zo’n toestel heeft en ben je nog op zoek naar een leuk cadeau? Dan vind je op de website van hoesjes-outlet een méér dan ruim aanbod.

Er zijn hoesjes in alle soorten, vormen en kleuren te vinden, ik zou het wel weten…

Je vindt er trouwens niet alleen hoesjes maar ook tal van andere accessoires, zoals deze armband bijvoorbeeld, voor de sportievelingen onder jullie.

ip6ac001_1

Of je neemt het gewoon allemaal, want met 40 euro shoptegoed kun je wel al een beetje zotjes doen…

Wat moet je doen?

Laat gewoon in een comment hieronder weten dat je deelneemt. Ge moogt er altijd bijzetten welk hoesje of accessoire je zou kiezen maar ge moet niet! Het leven is zo al ingewikkeld genoeg! Op 29 maart maak ik de winnaar bekend! Succes!

Tags: , , , , , ,

Ze worden zo snel groot, meneer!

Mijn kinders. Ik weet het niet. Als ik hen bezig zie dan lijkt het wel alsof ik de afgelopen weken op reis ben geweest en nu thuiskom en denk: “wat zijn die twee veranderd zeg!”. Maar in werkelijkheid stond ik er gewoon op te kijken.

Florian, 34 maanden.

Na de herfstvakantie mocht hij naar school, mijn zoon. Hij was niet proper en zijn woordenschat ging niet veel verder dan een tiental bestaande woorden en dan nog enkele termen die hij zelf verzonnen had. Ik hoor het mij nog zeggen tegen zijn juf: “als hij ‘kaaa’ zegt dan wil hij gewoon water en met ‘gaga’ bedoelt hij zijn zus”. We zijn vier maanden verder en mijn zoon zijn woordenschat is onvoorstelbaar uitgebreid. Ja, hij heeft nog wat schade in te halen op leeftijdsgenoten maar ik kan er zo van genieten als hij probeert te vertellen hoe zijn dag geweest is op school. Als hij in de auto plots zegt: “zijn we er al?”, dan kijken mijn man en ik elkaar aan, glimlachen en denken waar heeft hij dat zinnetje nu weer vandaan? Zijn zus is nu gewoon ‘Elisa’ of ‘zus’, als hij water wil dan wil hij ook gewoon water en geen ‘kaaa’ en laatst was hij midden in de nacht aan het roepen: “mama, mijn water is op!”. Ik kan mij inbeelden dat het voor een buitenstaander allemaal banaal klinkt maar voor de mensen dicht bij mijn zoon lijkt zijn taalevolutie wel het achtste wereldwonder. Beter dan dat kan ik het gewoon niet omschrijven.

Ook op gebied van proper worden, lijkt hij wel een wereldwonder te hebben verricht. In de herfsvakantie was ik nog wanhopige pogingen aan het doen om hem zoveel mogelijk in zijn blote poep te laten rondlopen in de hoop hem alsnog proper te krijgen voor zijn eerste schooldag. Nice try, zal Florian gedacht hebben maar ik doe wat ik doe als ik het wil. En twee weken na zijn eerste schooldag was het zover. Onze meneer ging op zijn potje alsof hij nooit iets anders had gedaan. Enkele weken later stelde ik al vast dat hij de meeste ochtenden ook met een droge pamper wakker werd. Afgelopen nacht heb ik het er dan eindelijk op gewaagd, om hem zonder zijn pamper te laten slapen en hij heeft mij niet teleurgesteld, hij bleef droog. Ik zal mijn voorraad pampers dan maar op tweedehands zwierelen, zeker?

Mijn peuterzoon, als ik eerlijk moet zijn, vond ik hem vooral vermoeiend en lastig en peuterachtig tot een paar weken terug maar zelfs in zijn gedrag is hij op een paar weken tijd enorm geëvolueerd, al durf ik dat nog maar heel voorzichtig hardop te zeggen. Waar hij vroeger, na schooltijd, als ik hem nog even meenam naar mijn klas, mijn klas overhoop haalde door vanalles uit mijn kasten te halen, vraagt hij nu: “mama, mag ik daarmee spelen?”. Ook zijn speelgoed opruimen was altijd al een ware strijd en er was een tijd dat hij thuis meer in de hoek stond dan dat hij nog iets anders deed. Op een kleine drie jaar tijd heb ik niet alleen afscheid moeten nemen van mijn baby maar ook van mijn peuter, of zo lijkt het momenteel toch.

Bron: pinterest

Bron: pinterest

Heeft het te maken met het feit dat hij nu naar school gaat? Ik weet het niet. De keerzijde van heel dat naar school-gaan-verhaal is dat mijn zoon de afgelopen tijd ongeveer elke twee weken ziek geweest is en dan overdrijf ik nog niet eens. Snot, hoesten, diarree, overgeven, koorts en zelfs één of andere mysterieuze ziekte van Gibert zijn de revue gepasseerd. De theorie dat borstvoedingskindjes minder ziek zijn dan kindjes die flesvoeding krijgen, is bij mij ondertussen volledig afgeschreven. De borstvoedingsmaffia heeft ongelijk. En dat ze maar eens komen zorgen voor mijn zoon, als hij wéér eens ziek is en ik wéér eens een opvangplan moet bedenken (vergeef me de kleine ondertoon van sarcasme…).

 

Mijn kinders. Ze worden groot. Ik kan er niet meer onderuit. Ik ben geen baby-mama meer en amper nog een peuter-mama. Ik heb twee schoolgaande kinders. Eén in het kleuter en één al in het lager. Zij groeien en ik probeer mee te kunnen met hen. Ik geniet van deze periode in hun leven. Absoluut. Maar toch ook soms met een bepaalde tristesse. Want het gaat soms toch allemaal een beetje te snel en ik weet nog niet of ik het straks even plezant ga vinden met twee tieners in huis. Maar dat zien we dan wel weer, zeker?

Bron: Pinterest.

Bron: Pinterest.

Tags: , , , ,

Het beste van 2016 doen we gewoon opnieuw in 2017!

Als ik terugdenk aan 2016 dan heb ik nog altijd heimwee naar onze zomerreis. Denemarken is voor ons alle vier zo goed meegevallen dat we vorige week (na kort overleg en het onderzoeken van andere opties) beslisten dat onze bestemming deze zomer opnieuw Denemarken wordt. Dat zal dan de derde keer worden. Een expert kun je mij dus nog niet noemen maar ik kan best al een ruim assortiment aan tips delen.

Waarom Denemarken?

Voor de natuur. Voor de stranden. Voor de rust. Voor de leuke stadjes. Voor de ‘Danish design’. Voor de kaneelbroodjes. Uiteraard voor de kaneelbroodjes!

Wanneer reizen?

Als je, zoals wij, moet rekening houden met schoolvakanties en dus per definitie altijd tijdens de duurste periode(s) je reis moet boeken, heeft reizen naar Denemarken wel een groot voordeel. De grote vakantie daar eindigt namelijk vroeger dan die van ons (zo ongeveer rond 10 augustus) en dat heeft zo zijn invloed op de prijzen van de vakantiehuizen. Dit jaar sparen wij opnieuw ongeveer 400 euro uit door pas op na 10 augustus te vertrekken.

Hoe reizen?

Je kunt behoorlijk betaalbare vluchten boeken naar Denemarken maar het is uiteraard evengoed met de auto te doen. Afhankelijk van je eindbestemming kun je naar Denemarken reizen in een achttal uur. Als je een stukje dieper in het land wil, doe je er natuurlijk iets langer over… Ik ben van mening dat als je niet houdt van ver rijden en toch Denemarken wil ontdekken je het perfect bij die acht uur kunt houden: in Zuid-Denemarken valt genoeg te beleven.

Waar verblijven?

Het aanbod aan vakantiehuizen is absoluut ruim. Wij boekten vorig jaar onze huisjes via Novasol, ook dit jaar deden we dat opnieuw. We zijn daar content van. Het is wel een beetje zoeken tussen het aanbod natuurlijk… Sowieso gaan wij altijd op zoek naar vijf-sterren huisjes… Ook “kindvriendelijk” is een optie die je kunt aanklikken tijdens je zoektocht. Zo hadden wij vorig jaar een zandbak, een schommel en een trampoline in onze achtertuin…

IMG_6463

Must see?

Ik vind het niet evident om zo maar eventjes een paar tips uit mijn hoed te toveren. Omdat het natuurlijk wel wat afhangt van waar je verblijft en wat je wil doen of zien… Ik heb me hier eventjes beperkt tot Zuid- en Midden Jutland (het dichtst bereikbare stuk van Denemarken vanuit België met de auto).

Sowieso zul je op een doenbare afstand van strand zitten, eender waar je verblijft.

IMG_6602

Met kinderen moet je gewoon naar Legoland in Billund. Ook de oudste stad van Denemarken, Ribe, moet je gezien hebben. Net buiten deze stad ligt trouwens een vikingcenter, ook zeker en vast de moeite. Ook het eiland Rømø is fantastisch met een eindeloos strand waar je met de wagen op mag, echt een ervaring op zich. In de stad Kolding is er het Koldinghus, een erg mooi kasteel…

In het stadje Haderslev, niet zo ver van waar wij de eerste week verbleven, ontdekten we Lagkagehuset, een bakkerijketen vol met superlekker Deens gebak. Van het kijken naar hun website alleen al, loopt het water je in de mond. Ook in Kopenhagen zijn er trouwens een aantal van deze bakkerijen.

Communiceren in Denemarken.

Als je Engels kunt dan heb je in Denemarken geen enkel communicatieprobleem. Haast iedereen spreekt Engels en op restaurant hebben ze ook overal een Engelse variant van het menu. Van het Deens zelf begrijp je amper iets… Tenzij je misschien een kleine cursus volgt. Ik ontdekte onlangs de app Duolingo en ben alvast begonnen aan mijn taalbad voor komende zomer. Misschien een beetje naast de kwestie maar ik ben écht enthousiast over deze app!

En het mooie weer?

Dat is een beetje een kwestie van geluk hebben natuurlijk. Maar als je dat geluk hebt (en dat hadden wij, op een paar dagen na) vorige zomer, dan is het vakantiegevoel natuurlijk compleet! Maar je moet er altijd rekening mee houden dat het ook andersom kan.

Tags: , , , ,

La vie en… juf Inge.

Ik neem een krukje en zet me naast hem. Hij kijkt me schaapachtig aan en ik zeg: “hoe zit het? Gaan we nog een beetje werken vandaag?”

“Maar ik begrijp het niet.” Hij begrijpt het wel. Maar ik zeg: “goed, laten we eens samen kijken.” Ik maak een oefening met hem, toon hem stap voor stap hoe hij een som moet maken. Het kost me heel veel moeite maar we lossen samen één oefening op en dan nog één… Ondertussen word ik tot vijf keer toe onderbroken. Een paar leerlingen zijn al klaar. Ik had nochtans heel goed uitgelegd dat ze hun bundeltje op mijn bureau mochten leggen als ze klaar waren en dat ze dan hun leesboekje mochten nemen. Maar toch. Ik herhaal wat ze moeten doen en probeer verder te gaan met mijn uitleg.

Ik maak aanstalten om recht te staan want er zijn nog minstens vijf leerlingen bij wie ik moet nakijken of het wel lukt. Hij trekt aan mijn arm: “nee, juf, niet weggaan.” Ik zeg: “jij kan nu wel alleen verder, werk gewoon verder op dezelfde manier zoals we samen deden. Het zal wel lukken.”

Ik ben nog maar net bij het Poolse meisje gearriveerd of ik zie hem vanuit mijn ooghoek alweer rondlopen. Ik herhaal dat hij moet gaan zitten en verder werken. Hij gaat zitten. Ach verdorie, denk ik, terwijl ik naar het blad van het meisje kijk, het is toch weer niet juist. Ik neem twee fluo-stiften: geel voor plus en rood voor min. Ondertussen kijk of hij nu ook effectief terug aan het werken is. Hij is aan het krabbelen op zijn blad. Ik zucht en mijn oog valt op het blad van een ander meisje. Ze heeft nog maar een paar oefeningen gemaakt terwijl de grote helft van de klas ondertussen klaar is. Ik spoor haar aan om verder te werken. Ik kijk naar de klok. Het wordt tijd om aan de taalles te beginnen. De rest van de leerlingen die ik nog wilde helpen, zal zijn plan moeten trekken. Ik vraag vlug nog eens of het een beetje gelukt is. Ze bevestigen.

Over de middag, als ik aan het verbeteren zal zijn, zal ik zien dat het niet gelukt is en zal ik me schuldig voelen omdat ik geen tijd had om te helpen. Ik heb handen te kort. Elke dag opnieuw. Ik moet 22 kindjes leren lezen en rekenen. Ik moet ruzies oplossen, zorgen dat ze allemaal goed in hun vel zitten, onthouden wie in welke week bij mama of bij papa is. Ik moet graag zien maar ook grenzen bewaken. Ik moet vorderingen bijhouden. Ik moet zorgen dat wie niet helemaal mee is, toch kan bijbenen. Ik krijg daarvoor één keer per week vijftig minuten lang een extra paar handen.

Ondertussen denk ik aan mijn zoontje, die tot begin november samen met twee andere kindjes door één onthaalmoeder verzorgd werd en die tegen maart in een klas van dertig kindjes zit met één juf.

Ik denk dat er iets toch niet helemaal goed zit in ons onderwijs.

Load more