ad067226eeb2743e9d00cdfdae4c0647

Het kan een persoonlijke keuze zijn of het kan de natuur zijn die het voor jou bepaald heeft… Wanneer begin je aan een tweede? In ons geval was het een combinatie van de twee. Elisa en Florian schelen bijna dag op dag vier jaar en eigenlijk vind ik dat, in onze situatie, perfect.

Elisa was al ruim de leeftijd van twee en een half gepasseerd voor we met het idee begonnen spelen om dan toch maar voor een tweede te gaan. Al de tijd daarvoor waren we er steevast van overtuigd dat we het bij eentje wilden houden. Dat had te maken met het feit dat Elisa nooit geen grote slaper was geweest en al zeker geen makkelijke baby maar ook met het financiële plaatje van twee in plaats van één hielden we rekening. Dus het duurde even voor de zin in een tweede kwam. Tegen de tijd dat die zin er was, hadden de meeste mensen in onze nauwe omgeving zich bij het idee neergelegd dat we het bij één zouden houden. Ik vind het trouwens onvoorstelbaar hoe snel na de geboorte van je eerste mensen al beginnen vragen: “en, komt er nog een tweede?”. Dus toen Elisa in de familie aankondigde dat ze een grote zus zou worden, reageerde iedereen verrast.

Toen ik in eerste instantie niet onmiddellijk zwanger raakte na onze beslissing om toch voor een tweede te gaan, leek het leeftijdsverschil plots een grote barrière voor me. Ze zouden maar een grote drie jaar schelen en dat vond ik prima maar dan verstreken de maanden en kwam die grens van vier jaar eraan. Dat leek me plots zo onoverkomelijk veel. Ik weet niet of er statistieken bestaan van een gemiddeld leeftijdsverschil tussen een eerste en een tweede maar als ik zo in mijn nabije omgeving kijk dan vermoed ik dat het gemiddelde toch wel rond de twee à drie jaar ligt. Voor ons was die mogelijkheid weg en toen de gynaecoloog de uitgerekende datum van 4 mei 2014 aankondigde was een leeftijdsverschil van vier jaar tot bijna dag op dag bereikt.

30672970725924b8498143ef1b7d3993

Uiteindelijk ben ik blij met dat leeftijdsverschil van vier jaar. Ik zie er bijna alleen maar de voordelen van in. Dat het voor een stuk herbeginnen is omdat je eerste ondertussen al uit de pampers is, ja dat is waar. Maar of dat nu per sé een nadeel is dat weet ik zo nog niet.

De voordelen:
* ik heb mijn dochter heel veel exclusieve aandacht kunnen geven tijdens haar baby- en peuterjaren. Doordat zij ondertussen groter en zelfstandiger is, kan ik nu hetzelfde doen voor Florian.
* Elisa is groot genoeg om al eens een handje toe te steken.
* als ik ga winkelen of thuiskom met een hoop boodschappen heb ik maar één kleintje waar ik rekening mee moet houden. Ik kan mij in de verste verte niet inbeelden hoe ik met twee kleine pagadders een tripje naar de supermarkt zou overleven…
* onlangs las ik dat bij een leeftijdsverschil van twee of drie jaar de kans op jaloezie tussen broers en zussen het grootst is. Bij grotere leeftijdsverschillen is die kans blijkbaar veel kleiner. Ik kan dat alleen maar beamen. Hout vasthouden maar tot nu toe is Elisa nog geen enkele seconde jaloers geweest op haar broer.
* ik heb niks van babyspullen of autozitjes in tweevoud moeten kopen. Tegen de tijd dat we de spullen die we voor Elisa gebruikt hadden voor Florian nodig hadden was Elisa er al lang uitgegroeid. Andere financiële voordelen zijn: geen dubbele crèche of pamper rekeningen en als ze later gaan verder studeren zal dat normaalgezien ook niet tegelijkertijd zijn.

Voor mij is het voorlopig dus perfect zo.

En hoe zit dat bij jullie?

Tags: , , , , ,