Het onderwijs… het is weer een hot topic in de media deze dagen. Twee dagen geleden was er weer dit bericht waarvan mijn tenen gaan krullen en mijn haar gaat rechtstaan (je zou dat eens moeten zien) dat er 60000 (!) leerkrachten te kort gaan zijn tegen 2022. Ik meen mij te herinneren dat ik dat bericht al meer dan eens heb gehoord de afgelopen 13 jaar ongeveer… Toen ik in 2002 besloot leerkracht te worden, waren er ook enorm veel leerkrachten te kort (lees even dit grappig artikel uit 2001). Tot ik afstudeerde in 2005 dan was er van het schrijnende te kort plots niets meer te merken, hoe ironisch! En hoe ironisch dat ik nu op mijn bijna-31ste weer interims moet gaan doen, verre van vast benoemd ben en toch weer moet aanhoren hoeveel ze er in de toekomst te kort gaan hebben.
Maar in datzelfde artikel was er ook hoopvol nieuws want de prioriteit van minister Crevits is om de job van leerkracht aantrekkelijker te maken en iets te doen aan de werkonzekerheid. Dat belooft. Van concrete plannen daaromtrent blijf ik echter nog even op mijn honger zitten want voorlopig zijn de enige ideeën waarvan we al iets hebben mogen vernemen: dat leerkrachten een uur gaan langer moeten werken, dat de minimumfactuur omhoog gaat en dat de geplande hervorming van het secundair onderwijs doorgaat.
Dat was het tweede hot topic van de afgelopen dagen… Het bericht van de leerkrachten die een uur langer gaan moeten werken. Toen ik dat las, kreeg ik het alweer bijna op mijn heupen want dat zou natuurlijk een gigantisch jobverlies betekenen. Maar zoals dat al dikwijls eens gaat in de media moet je wat dieper graven dan de gekopte titel van een artikel. En toen ik dat deed, kwam ik te weten dat het enkel ging over de leerkrachten met een Master die in de tweede en derde graad middelbaar tewerkgesteld zijn. Ok, ik word als leerkracht lager onderwijs dus niet rechtstreeks benadeeld door deze besparingsmaatregel maar ik hoop dat ze in hun berekening van hoeveel-ze-zouden-besparen de werkloosheidsuitkeringen van het jobverlies niet vergeten in mindering te brengen zijn… En de minister zal het feit dat deze maatregel niet echt past in het kader van werkonzekerheid wegwerken over het hoofd gezien hebben zeker?

Nog een kleine voetnoot hieromtrent is dat het internet weer vol stond van allerhande reacties op dit bericht. Het is altijd grappig hoe iedereen altijd wel een mening heeft over leerkrachten. Hoeveel keer is de opmerking van en al die vakantie en ze moeten maar 20 uur werken de revue niet gepasseerd? Awel, ik ga mijn mening daaromtrent nu ook eens uitspugen… Ten eerste is het zowel afhankelijk van waar (kleuter, lager, middelbaar, buitengewoon onderwijs), in welke school en welk vak je geeft hoeveel uren je per week werkt. Om nu maar mezelf als voorbeeld te geven: in het buitengewoon middelbaar onderwijs is 22 uur een full time. In mijn lessenrooster (eigen aan de school waar ik tewerkgesteld was) kwamen daar nog eens 3 permanentie uren bij (als je dus pech had mocht je elke week nog eens drie extra uur gaan vervangingen doen in klassen met leerlingen die je niet kende) en kwamen er ook nog eens een totaal van 2 uur toezicht bij. Dat is dus al 27 uur in plaats van 22 uur en dan heb je nog je voorbereidingswerk en alle administratieve rompslomp niet bijgerekend.
Ten tweede, omwille van de werkonzekerheid in het onderwijs heb ik de stap naar de privé gezet een aantal jaar terug en vier jaar mijn bureau-job met heel veel plezier gedaan. De hoofdreden om terug naar het onderwijs over te stappen waren mijn kinderen. Was het niet omwille van hen dan zou ik ongetwijfeld terug een bureau job gaan doen en daarmee wil ik de mond snoeren van meningen zoals “dat die leerkrachten maar eens proberen toe te komen met 20 tot 30 dagen verlof”. Ik heb beide gedaan: onderwijs en privé. En ja, veel vakantie is leuk maar geloof me, mochten leerkrachten maar 20 dagen verlof hebben dan was er geen enkele leerkracht meer. En voor diegenen die die mening bedeeld zijn, doe zoals ik: werk eens in beide sectoren en dan kunnen we nog eens praten.
En dan kom ik tot het laatste bericht dat ik in de media las, namelijk dit. Volledig mee akkoord. Het artikel weerspiegeld ook mijn mening omtrent de vaste benoeming. Waar is die vaste benoeming goed voor? En waarom moet er nog dat verschil zijn? Waarom wordt ook niet bij ambtenaren een systeem van vaste contracten toegepast? Dan is het gelijk in ieder andere job: als je je werk goed doet dan is er geen probleem, als je je werk niet goed doet dan maak je kans op ontslag. En ook als leerkracht zelf: werk je niet meer graag in een bepaalde school dan heb je de kans zelf je ontslag te nemen en in een andere school misschien meer je gading te vinden…

Wat mijn persoonlijke situatie ondertussen betreft… Volgende week maandag start ik een twee weken durende interim. Voor he t geld moet ik het alleszins niet doen. Ik verdien meer door thuis te blijven, Florian niet naar de crèche te brengen en te stempelen dan dat ik ga verdienen de komende twee weken… Waarom ik die interim dan toch aangenomen heb? Vooral omwille van het feit dat ik nogal een lange termijn denker ben: alles wat ik nu wel of niet werk heeft weerslag op mijn vakantiegeld, mijn eindejaarspremie, mijn loon in juli volgend jaar, mijn anciënniteit en mijn pensioen. Een hele boterham dus. De school ligt bovendien maar op 5 minuten rijden van de crèche dus dat is ook mooi meegenomen. Maar het feit dat ik de stap zal moeten zetten van Florian effectief naar de crèche te brengen daar mag ik echt nog niet aan denken… Om nog maar niet over de vreselijke ochtendrush die me te wachten staat, te spreken. What a joy it will be!

Tags: , ,