Lieve Florian, laten we beginnen met: “ik hou van jou en ik zou je voor geen geld ter wereld meer kunnen missen” maar ik moet het nu toch even kwijt, kleine vriend, het begint serieus door te wegen dat slecht slapen van jou… Je papa en ik, we hebben het allebei een beetje gehad, denk ik. Een aantal weken terug was je zo flink bezig, je was begonnen met na je laatste voeding te slapen tot rond een uur of vier… Je bent er zelfs in geslaagd twee nachten écht door te slapen (één keer tot zes en één keer tot zeven uur…). Wat is er gebeurd dat dit plotseling niet meer lukt? De laatste drie weken lijken we bijna helemaal terug naar af. Je slaapt een twee à drie uur in je eigen bedje en daar stopt het dan. Ja, we hebben het geprobeerd, het eindeloos naar boven lopen om je je tut te geven, je even te troosten en te hopen dat je dan verder slaapt. Soms lukt het maar meestal niet. Dat er een oplossing moet komen, staat als een paal boven water want ik ben echt geen aangenaam mens als ik moe ben. En ja, ik weet het, er zijn enorm veel ouders die sukkelen met het slaappatroon van hun baby. En je hoort hier en daar verhalen van baby’s die na een jaar nog geen enkele nacht hebben doorgeslapen… Ik mag er echt niet aan denken.

1340052399963_7049796

Eergisteren stond ik in de fnac en speelde ik met het idee me een boek over slapen bij baby’s aan te schaffen. Gelukkig zag ik dit boek en verkoos ik een luchtig boek boven één met theorieën over hoe ik mijn baby kan laten doorslapen. Thuisgekomen stond het boek al snel op mijn kindle en tijdens de borstvoedingen begon ik te lezen. Hoewel het dus niet mijn bedoeling was om me te verdiepen in theorieën over slapen, was hoofdstuk drie in dit boek volledig aan slapen geweid. Omdat het onderwerp me de laatste weken natuurlijk erg bezighoudt, las ik dit hoofdstuk in een ruk uit. De auteur van het boek heeft zelf ook maanden gesukkeld met een baby die maar niet wou doorslapen en dus had ze de research al in mijn plaats gedaan. Ze las verschillende boeken over het onderwerp en sprak met verschillende dokters die zich specialiseerden in slaap bij baby’s. Blijkbaar is er in al deze boeken en raadgevingen toch één rode draad te vinden: namelijk de theorie dat het normaal is dat een baby verschillende keren per nacht wakker wordt en dat hij moet leren zichzelf terug in slaap te sussen zonder daarbij steeds mama of papa nodig te hebben. En hoe bereik je dat? Door een “pauze” in te voeren, namelijk je baby eventjes laten huilen en dan pas gaan kijken want alleen zo geef je hem de kans om te leren hoe hij zelf terug kan inslapen. Logisch allemaal. Het boek benaderde het doorslapen eerder als een leerproces. Net zoals je je baby helpt bij het leren grijpen, draaien, kruipen, enz… moet je ook je baby “leren” doorslapen. In het boek stond echter ook dat je dit vanaf dag één moet toepassen. Vanaf vier maanden is het eigenlijk te laat en heb je de baby al slechte gewoonten aangeleerd. Off course…Florian wordt volgende week vier maanden. Na deze vier maanden heb je nog één optie: namelijk de baby laten uithuilen. Ik heb, ondanks de vier maanden leeftijd van Florian, besloten de theorie van de pauze alsnog uit te proberen. Mijn moederhart kan “het laten uithuilen” namelijk niet aan. Vorige nacht hebben we het voor het eerst uitgeprobeerd, helaas zonder succes. Na anderhalf uur hebben we het opgegeven en is Florian alsnog bij mij in het grote bed beland waar hij weer verder sliep als een roosje. Toch wil ik het nog niet opgeven. Terwijl ik dit zit te typen, ligt Florian in zijn kamertje te slapen. Daarstraks werd hij wakker na zijn eerste slaapcyclus. Twee keer heb ik hem vijf minuten laten huilen en ben ik hem gaan troosten. En na troostronde nummer twee werd het terug stil en sliep hij toch weer verder. Ik ga het een week geven, deze theorie. Voorlopig is het 1-1. Ik hou jullie op de hoogte!

Tags: , ,