“Wat?” zul je denken, “heeft la vie en mama een persoonlijke stijladviseur? Heeft ze geld teveel misschien?” Het antwoord is ja hoor, ik heb wel degelijk een persoonlijke stijladviseur en nee hoor, niks geld teveel. Hij werkt helemaal gratis! Ik ben namelijk met hem getrouwd.

Of mijn man dan misschien een sterk uitgesproken vrouwelijke kant heeft? Bah nee, mijn man is niet anders dan die van u. Mijn man haat shoppen. Ik trouwens ook. Al doe ik het toch iets liever dan mijn man maar toch… Een namiddagje shoppen, winkel in, winkel uit, is echt niet aan mij besteed. Al koop ik wel heel graag kleren. Wat een utopie.

1344732818286_8637671

Of mijn man dan een professionele stijladviseur is die het voor mij gratis doet? Ook niet, nee, al ben ik van mening dat hij gerust die carrière switch zou kunnen maken. Echt.

Het is al meer dan eens bewezen dat hij een goede smaak heeft. Dat hij een winkel binnengaat en er onmiddellijk iets uitpikt waarvan hij zegt: “daarmee zou je wel staan,” en dat ik denk van “hmmm, ja misschien…” waarna ik nog de ganse winkel ondersteboven haal om dan uiteindelijk datgene wat mijn man er direct uitpikte, te passen en dan ook effectief te kopen.

Zo was het mijn man die vorig jaar op citytrip in Nederland voor het eerst zijn oog liet vallen op een kleedje uit de collectie van Nathalie Vleeschouwer. “En die botjes zouden daar ook wel goed bij passen,” zei hij. Hij had helemaal gelijk. Jammer genoeg waren de botjes nogal aan de dure kant en daar heb je meteen al het enige nadeel aan zo’n stijladviseur die je niet professioneel hebt ingehuurd: de prijs kan een issue zijn. Uiteindelijk kocht ik alleen het kleedje.

Ondertussen kan ik toch zeggen dat ik minstens twee stuks in mijn kleerkast heb hangen die ik zonder mijn man nooit zou hebben gekocht. Sterker nog: ik heb een broek liggen waarvan ik letterlijk tegen mijn man heb gezegd: “toch niet die broek? Dat is een clownsbroek.” (Ik had het over het zwart met wit patroon op de broek.) En mijn laatste aankoop, een kleedje, had ik al voor mijn man zei: “doe dit eens aan” in de rekken zien hangen en bij het zien ervan had ik gedacht: “wat een gordijn”. full34659787

Maar aangezien het mijn man was die zei: “pas dit eens” en ik ondertussen al weet dat ik op zijn smaak kan vertrouwen, deed ik het toch maar aan en effectief: het stond me! Meer nog: ik heb er ondertussen al veel complimentjes over gekregen.

En zo komt het, dat er in mijn kleerkast kleren hangen die toch wat anders zijn dan de “veilige” stukken waarvoor ik zelf zou gaan. Getrouwd zijn met een stijladviseur is best wel handig! Mocht je hem eens willen lenen, ik kan het altijd eens vragen maar doen er niet langer over dan een uur of twee want dan wordt hij knettergek.

 

Tags: ,