Eén van de eerste dingen die ons opviel hier in de VS, was dat elke supermarkt, elke electrowinkel en elke kookwinkel een uitgebreid aanbod aan snelkookpannen (ik heb de Nederlandse vertaling even moeten opzoeken, “pressure cooker” klinkt eigenlijk beter) heeft staan. Het lijkt haast alsof ze erop voorzien zijn om elke dag minstens twintig van die potten te verkopen. In het begin keken we er eens naar en dachten we vooral: tja, er is niks dat die pot kan dat we niet gewoon in onze oven of op onze kookplaat kunnen klaarmaken.

Het duurde echter niet lang voor we doorhadden dat de pressure cooker hier in de VS deel uitmaakt van waarschijnlijk bijna elk gezin. Eigenlijk kun je die pot haast beschouwen als een extra lid van het gezin. En om het nog extremer te maken, de meeste gezinnen hebben minstens twee van die potten staan. Langzaam maar zeker geraakten we meer en meer geïntrigeerd door de Amerikaanse fascinatie voor die pot maar toch hielden we de boot nog een tijdje af. Afgelopen november, toen we weer van alle kanten bestookt werden met Black Friday deals, hadden we zelfs uitgezocht waar we de beste pressure cooker voor de beste prijs konden kopen. En toch deden we het niet. We waren er lang van overtuigd dat het zo’n apparaat zou zijn dat we één keer zouden gebruiken en die daarna het grotendeel van de rest van zijn leven in onze kast zou slijten.

Uiteindelijk hakten we de knoop “to pressure cook or not to pressure cook” een paar weken terug dan toch door. Er was een schone korting in de supermarkt en we gingen eindelijk overstag. En het duurde niet lang (lees: 3 dagen) voor we ook verliefd werden op onze Instant Pot. Instant Pot is het merk van onze pressure cooker. Ik zal proberen niet te vervelen met heel veel saaie details maar hier in de VS heb je twee grote concurrenten: de Instant Pot en de Crock-Pot (daarnaast zijn er eindeloos veel artikels op het internet te vinden over het verschil tussen de twee of welke er beter zou zijn maar het komt er uiteindelijk op neer dat ze allebei ongeveer hetzelfde kunnen. Beide merken hebben een behoorlijk aanbod binnen hun genre. Ze gaan van groot naar klein en van veel functieknoppen naar weinig functieknoppen.

Afin, ik had beloofd niet te vervelen met de details en ik zal mij aan die belofte houden. Misschien is het belangrijker om te schrijven waarom ik zo van mijn pot ben gaan houden in die korte tijd dat hij lid is van ons gezin. Eerst en vooral, we hadden gelijk toen we vroeger dachten dat er niks is dat die pot kan dat de oven of de kookplaat niet kan. Waar de pot vooral in wint tegenover die andere twee is in snelheid en handigheid. In de mogelijkheid om alles in 1 pot klaar te maken en daardoor op het einde van de rit amper afwas te hebben. In de mogelijkheid om mijn eten op elk moment van de dag te maken en het warm te houden tot wanneer het effectief tijd is om te eten. In dingen maken die ik anders niet zou maken (zoals pulled pork of mijn eigen bouillon). In koken simpel houden (zoals die functieknop voor rijst, die is echt goud waard). In een lekkere maaltijd op tafel zetten zonder daar echt veel moeite voor te moeten doen. In die paar weken tijd heb me al meerdere keren afgevraagd waarom we, ten eerste, toch al niet eerder die pot hadden gekocht en waarom, ten tweede, in België amper iemand zo’n pot heeft (en als ze al één hebben: waarom ze er dan geen evangelie over schrijven?). Neem het van mij aan: koop er één, zo snel als je kunt en al zeker als je allebei uit werken gaat en kinderen hebt. Ge zult mij eeuwig dankbaar zijn.


Maar waar koop ik zo’n ding? vraag je je nu waarschijnlijk af. Goeie vraag. Want ik vroeg het mij ook al af (want ik wil zo’n pot als ik terug in België ben). Het antwoord is: niet in België zelf alleszins. Volgens deze blog kun je hem gemakkelijk via Amazon UK bestellen. Als je echter geen fan bent van via de UK te bestellen, is er in België wel de mogelijkheid om via Coolblue de concurrent, Crock-pot, te bestellen.

Als verlengstukje van dit bericht, vond ik het de moeite waard om even door te verwijzen naar deze blog, over een Amerikaanse die naar België emigreerde. Ik botste er toevallig op toen ik de trefwoorden “Instant Pot en België” googelde. De dame in kwestie schreef over het gemis van haar Crock-pot toen ze naar België verhuisde. En dat was wel grappig om te lezen.

I started looking around for a new one… and quickly discovered that Belgians don’t use slow cookers. They’re hard to find, and the ones you do find (in specialty kitchen stores) tend to be expensive. Walk into any electronics store here and you will see two dozen home fryers… but not a single Crock-Pot. For the record, I never knew anyone in the Unites States who owned a deep fryer. But anyone who cooks is sure to own a Crock-Pot. Or two.
Belgians just can’t seem to see the point. They’re perfectly happy cooking their soups and stews on the stove, or in the oven, tending the fire and checking the pot for hours. At least, that’s what they tell me. I suspect that if they actually had a Crock-Pot, and learned how to use it, they’d love it just as much as we Americans do.

Ze heeft overschot van gelijk.