Ik voel mij nogal dat laatste, vandaag, ook al weet ik dat het juiste antwoord gewoon het eerste is… Het is hier wat geweest, de laatste dagen en dat werpt nu zijn vruchten af (maar dan in de negatieve zin).
Het begon met Elisa die een paar dagen ziek was (óp haar verjaardagsfeestje voor haar klasgenootjes en zelfs nog óp haar vijfde verjaardag zelf). Van een slechte timing gesproken. De dag nadat Elisa genezen was, is Florian aan zijn rondje ziek zijn begonnen. Eerst was er gewoon koorts maar sedert dit weekend kreeg hij ook nog eens vlekjes over zijn hele lichaam. Er is een vermoeden van rode hond (dank u wel, meneer Murphy om ons hiermee nog een plezier te doen zo net voor hij er kon tegen ingeënt worden). En ja, ook ik werd ziek. Niet de ziekte van Elisa en ook niet die van Florian. De ik-weet-niet-wat ziekte. Een virus, vermoedelijk, maar ik heb me een paar dagen ellendig gevoeld. Vorige week moesten we tussen al dat ziek zijn door dan ook nog eens afscheid nemen van de grootvader van mijn man. Iemand van wie het leek alsof hij er voor altijd zou zijn…
En niet alleen thuis verliep het moeilijk. Op mijn werk werd ik op het matje geroepen. Omwille van het feit dat ik er niet was op een bijscholing die doorging op de woensdagnamiddag dat mijn zoon 1 jaar werd en dat mijn dochter naar het ziekenhuis moest om haar oren te laten controleren. Ik had me wel twee keer verontschuldigd voor die bijscholing maar dat deed er niet toe. En ook omwille van het feit dat ik een mail had gestuurd om te vragen of ik echt wel diende aanwezig te zijn op de opendeur van het afgelopen weekend. Ik stond namelijk op de reservelijst (among 10 others…) en ik zat met een opvangprobleem voor Elisa en Florian want mijn man moest zaterdagnamiddag vertrekken naar Amerika, pal in het opendeurweekend van de school. Dat ik nog maar de vraag durfde stellen of mijn aanwezigheid daar dan echt nodig was in combinatie met de gemiste bijscholing was blijkbaar genoeg om heel mijn toewijding aan de school in vraag te stellen. Afin, dat hebben we dan ook weer eens gehad.

bffe94c899f0e1e3befcd7c60b4fd82c

Vandaag voel ik me gelukkig al stukken beter dankzij de ontstekingsremmers die de dokter voorschreef. Ook in Florian begint er stilletjes aan terug wat leven te komen.
En toch… Elisa is vanmorgen op schoolreis naar Oostende vertrokken. Het plan was al een heel schooljaar lang dat ik zou meegaan (aangezien wij na vier dagen verplichte aanwezigheid op school voor de opendeur vandaag ter compensatie toch één dag respijt krijgen en ik bijgevolg vandaag gewoon vrij was). Tot zover het plan. In de uitvoering ervan strooide Florian met zijn rode hond natuurlijk roet in het eten. En dus is het gewoon weer een dagje thuis vandaag… Business as usual.

Gisterenavond besefte ik pas dat ik eigenlijk geen klein rugzakje had voor zo’n gelegenheden en dus is ze gewoon weg met haar boekentas(je). Bovendien was ik gisterenavond nog op zoek naar de brief waarop stond wat de kleuters moesten meenemen. Nergens meer te vinden natuurlijk (en nochtans ben ik altijd zo ordelijk met zo’n dingen…). Ik checkte het bij een andere mama vanmorgen: twee sapjes, lunch, een tussendoortje, zonnecrème en een zonnehoed. Lunch en tussendoortje heeft ze uiteraard mee. De rest niet. Misschien kon ik het wel zelf nog bedacht hebben: dat van die zonnecrème en hoed. Ware het niet dat de weermannen ons weer op het verkeerde spoor hebben gezet en dat het hier al sedert 10u vanmorgen stralend blauwe hemel is en volop zon. Ik voelde me echt vreselijk vanmorgen, toen ik haar uitzwaaide met Florian op mijn armen: met haar boekentas en brooddoos tussen al die “rugzak”-kindjes.

En nog een kleine anekdote (nu ik toch wat aan het zagen en aan het klagen ben, kan ik het maar van de eerste keer goed doen). Was ik meegegaan op schoolreis dan was mijn gsm vanmorgen niet stukgegaan toen hij uit mijn handtas viel omdat ik voorovergebogen stond om Florian in zijn buggy vast te gespen. En dan was ik de sleutel van mijn auto niet in de rioolput verloren terwijl ik mijn huissleutels uit mijn handtas haalde en de autosleutels besloten mee uit mijn handtas te springen… Recht de rioolput in.

Tags: ,