5e4658fc46039814a9f3bab4eb220531

Lieve Florian,

Volgende week word je al zestien maanden mijn klein venteke. We zijn eindelijk aan het punt gekomen waarop ik denk: het is goed zo, blijf jij maar voor eeuwig mijn klein ventje van zestien maanden. Je slaapt eindelijk goed en je bent over het algemeen heel vrolijk. Om nog maar te zwijgen over wat voor knapperd je bent met je blauwe ogen en je blonde haartjes.

Je eerste woordjes zijn eindelijk een feit. “Kijk” was het allereerste. Je wijst en je zegt “kijk”, tegenwoordig is dat trouwens één van je voornaamste dagdagelijkse bezigheden want alles is natuurlijk het kijken waard en ja, ik weet het, er is veel te zien in de wereld. Wat je tweede woordje “kaka” betreft, tja, ik had liever gehad dat je wat anders gekozen had: mama of papa bijvoorbeeld? Maar goed, gaan slaan op de toiletbril en daarbij luidop “kaka” roepen is veel leuker natuurlijk, dat snap ik ook wel. Maar die keer dat je moest ververst worden op restaurant was het echt niet nodig dat je daarbij heel luidop KAKA riep: niet iedereen hoeft te weten wat er in je pamper ligt, kleine vriend.

Je blijft ook nog steeds mijn kleine onbevreesde manneke. Je gaat en staat het liefste waar je wil. Je klimt op de zetel en op de salontafel. De salontafel is trouwens de meest recente favoriet van alle dingen waar je op klimt. Dan sta je rechtop, vol trots en maar lachen, je wil gewoon de show stelen, ik weet het wel. Als we op stap gaan, wil je nog steeds geen hand geven en dat ergert mij. Het zou niet alleen veiliger zijn, we zouden ook misschien beter overeen komen wat betreft de richting die we uitgaan. Als ik naar links wil, ga jij naar rechts of omgekeerd. Of we zijn rechtdoor aan het stappen en jij beslist plots te draaien en gewoon terug te stappen in de richting waar we vandaan kwamen. Dat is niet zo handig en nadat ik je dan een stuk of drie keer duidelijk heb gemaakt welke richting het is dat we moeten nemen, smijt jij je zoals een echte drama queen op de grond. (Ik zie een serieuze terrible two in aantocht bij jou met de nodige supermarkt scènes en zo inbegrepen…)

Spelen houdt nog steeds in: de speelgoedbak omkeren, alles zoveel mogelijk rondgooien en dan op naar de volgende locatie om daar weer hetzelfde rommeltje te creëren. En mama maar achter uw gat lopen. Ik vermoed dat je denkt: “when will she learn?”. Mama weet het wel, ventje, ik moet wachten tot je in je bed ligt en er dan pas aan beginnen maar ik kan het gewoon niet laten. Aan de andere kant ben je dan wel enorm behulpzaam geworden. Te pas en te onpas breng je onze schoenen. Je doet niet liever of helpen met lege flessen naar de PMD-zak brengen, de was insteken of de vaatwasmachine weer leeg te maken… Kleine voetnoot hierbij: dit hoeft enkel nadat de inhoud gewassen werd en het is heel vriendelijk van je om regelmatig de vaatwasmachine in gang te zetten maar we doen dit ook enkel maar als hij vol zit! Still much to learn… Alhoewel wat dat leren betreft ik regelmatig verwonderd sta te kijken, zoals laatst, toen je spontaan je speelgoed op de salontafel begon te zetten omdat ik de stofzuiger bovenhaalde. Uw vrouw zal later content zijn.

Wat je toekomstige vrouw betreft: naast de grote huishoudelijke hulp die ze aan jou zal hebben, zal ze zich ook gelukkig prijzen dat haar man graag danst! Vanaf het moment dat je een deuntje hoort dat je wel ligt, haal je je dansmoves boven. Eén klein dingetje is dat ik je zotte moves graag eens zou filmen dus gelieve in de toekomst gewoon verder te dansen als ik mijn gsm bovenhaal.

Het gaat snel, kleine vriend. Ondertussen drink je je melkflesje niet meer in mijn armen maar ga je netjes klaar zitten in de zetel. Je leert ook zo snel en zoveel. Soms kleine dingen, zoals daag zwaaien of je grote teddybeer gaan knuffelen die in de hoek van je kamer staat. Dat zijn dingen die je plots uit het niets doet en dat maakt deze periode ook zo leuk. Binnenkort moet je weer naar de onthaalmoeder na twee maandjes non-stop bij mama te zijn. Ik hoop dat je snel terug je draai vindt daar. Ik zal blij zijn met de momentjes stilte die ik krijg maar ik zal jou (en je zus) ook wel enorm missen.

Doe maar flink verder zoals je bezig bent maar als er één ding is waarmee je me een groot plezier zou kunnen doen dan is het dat je iets voorzichtiger moet zijn, meneertje want anders staan er je nog veel blauwe plekken te wachten!

Ik hou van je, klein ventje.

Je mama.

Tags: , , ,