Ergens eind maart ontdekte ik Marie Kondo en haar opruimmethode. Omdat ik al een tijdje nood had aan eens een grondige opruimbeurt in huis en daarbij wel een duwtje in de rug kon gebruiken, haalde ik haar boek in huis.

We zijn nu een klein halfjaar verder en op mijn kelder na (die ik trouwens van plan ben volgende week aan te pakken als de kindjes weer naar school/onthaalmoeder zijn) is ons volledige huis opgeruimd aan de hand van enkele simpele Marie Kondo basisprincipes. Mijn eindconclusie van de methode: ja, het werkt (voor ons dan toch) en Marie Kondo heeft geen kinderen in huis!

Eindconclusie 1: ja, het werkt!
Heb ik het boek letter voor letter gevolgd en alles gedaan wat Marie voorschrijft? Neen, zeker en vast niet. Wat onze papierwinkel betreft, bijvoorbeeld, de meeste facturen en Visa-afschriften zitten nog steeds netjes in mappen.

Wat heb ik er dan wel uitgehaald?

  1. Weggooien. Doen! Daar ben ik nu ook van overtuigd. Je kunt je huis niet netjes krijgen voor je een hoop overtollige spullen hebt weggegooid. Zoals Marie het in haar boek omschrijft: eens je al die spullen hebt weggedaan die toch maar achteraan in je kast liggen of die je nooit meer gebruikt, voel je je zoveel “lichter”. Het klinkt gek maar ik kan het alleen maar beamen.
  2. Opbergen per categorie. Zo handig! Als je dan toch aan het opruimen bent, kun je je haast niet voorstellen hoeveel spullen die tot eenzelfde categorie behoren toch op verschillende plaatsen in je huis liggen opgeborgen. Om maar een voorbeeld te geven: mijn bakspulletjes hebben nu plaats gekregen in één grote curverdoos. Dat is zoiets kleins en simpels maar een ongelooflijke improvement in vergelijking met vroeger toen alles verspreid stond (keukenkasten, berging,…). Wil ik bakken? Gewoon de curverdoos gaan halen en ik heb direct alles bij de hand. En dan heb ik het nog niet gehad over boeken, schoenen, rugzakken en tassen en zo kan ik nog even doorgaan. Het lijkt een onbegonnen werk om alles bij elkaar te krijgen maar gun jezelf vooral de tijd… Je hoeft echt niet alles in één keer bij elkaar te brengen. Kies gewoon voor alles een plaats en doe het geleidelijk aan. Zo hou je het voor jezelf ook aangenaam.
  3. Alles heel bewust een (nieuwe) plaats geven. Dit sluit aan bij puntje twee. Denk goed na over wat je waar gaat zetten. Het grote voordeel hieraan is dat de dagelijkse opruimronde sneller gaat. Of als je iets hebt uitgehaald, ga je het ook heel bewust terug op zijn plaats leggen. Of als je boodschappen gedaan hebt… En als je dan toch bezig bent, hou dan in je achterhoofd dat het altijd heel handig is om een kast of lade open te trekken en daarbij in één oogopslag de inhoud ervan te kunnen zien.
    Mijn Konmari-badkamerkast. Een goed voorbeeld van wat ik bedoel in punt twee en drie.

    Mijn Konmari-badkamerkast. Een goed voorbeeld van wat ik bedoel in punt twee en drie.

  4. Schoendozen gebruiken! Aangezien onze schoenen een nieuwe plaats kregen (uitgestald op een rekje in de kast) hadden wij plots heel wat lege schoendozen. Gelukkig hoefde ik die niet bij mijn papier en karton te gooien want ik heb ze bijna allemaal een nieuwe functie kunnen geven. Marie is tegen de aankoop van opbergsystemen en raadt schoendozen aan. She couldn’t be more right. Ik gebruikte ze als extra onderverdeling in onze ladekasten. Sjaals, onderbroeken, mutsen,… allemaal zitten ze nu netjes in schoendozen! Zonder het deksel erop welteverstaan want anders zie je niet in één oogopslag wat er in je kast ligt. Maar ook de schoendoosdeksels kregen een nieuwe functie: als kruidenrekje in mijn kast, in mijn badkamer…

 

Eindconclusie 2: Marie Kondo heeft geen kinderen in huis!
Neen, ik heb het niet opgezocht en dus neen, ik ben het niet 100% zeker maar toch wel 99%… Marie Kondo is geen mama! Nadat je het bovenstaande las, zou je misschien de conclusie kunnen trekken dat mijn huis hier spik en span ligt… Think again! Er lopen hier twee kleine pagadders rond en dat brengt de nodige rommel met zich mee. Maar aan de andere kant: kun je speelgoed echt rommel noemen? Het oogt rommelig, dat wel, maar an sich staat het volledig los van mijn kasten die wel op orde liggen. Maar het feit dat Marie Kondo nergens in haar boek vermelding maakt van speelgoed betekent toch wel wat. Het is simpelweg niet mogelijk om met kinderen in huis een blijvend opgeruimd huis te hebben. Haar leuze: “wat als je nooit meer hoeft op te ruimen?” kun je trouwens ook onmogelijk toepassen bij kinderen. Ze groeien en dat betekent dat je heel regelmatig hun kleerkasten en hun speelgoed opnieuw moet opruimen. Maar het is ook allemaal maar tijdelijk natuurlijk… Misschien daarom dat het onderwerp gemeden wordt in het boek?

Nu mijn Marie Kondo project er bijna volledig opzit, heb ik beslist dat mijn volgende project het budgetprogramma YNAB, waarover ik al een aantal keer las bij Kelly, wordt. Een werkloze periode ingaan, zal waarschijnlijk ook met zich meebrengen dat ik iets beter ga moeten opletten met wat ik uitgeef. Aangezien mijn man degene is die alle betalingen doet en ik meer dan de helft van de tijd geen flauw idee heb van de stand van zaken van onze rekening, wordt het toch wel tijd hier eens verandering in te brengen. Méér dan tijd. Want echt waar, vraag me hoeveel er op onze spaarrekening staat en ik zal het wel ongeveer kunnen antwoorden maar ik zou er evengoed meer dan 1000 euro naast kunnen zitten. Hoe erg is dat nu weer niet?

Mocht je trouwens een reactie achterlaten, Marie Kondo of YNAB gerelateerd, schrijf er dan ook eens bij wat je van mijn nieuwe hoofding vindt? U vraagt, wij draaien, dacht mijn man en hij maakte er gisterennamiddag zijn werk van. Het is niet helemaal geworden wat ik in mijn gedachten had maar dat bleek nogal technisch onmogelijk te zijn… De “nieuwe” wolken zijn trouwens degene die hier gisteren, zo rond de middag, boven ons huis passeerden.

Tags: , , , , , , ,