bron: psdoorsanne.nl

bron: psdoorsanne.nl

Het is weer bijna that time of the year… Tijd om de kleedjes, korte rokken en broeken weer uit de kast te halen. Niks is zaliger dan dat, toch? De jassen en truien opbergen en gewoon in een  t-shirt en korte rok of short naar buiten kunnen trekken. De warme zon op je huid voelen en genieten maar! Ik moet eerlijk bekennen dat ik met deze tijd van het jaar toch een beetje een haat-liefde verhouding heb. Pas op, begrijp me niet verkeerd, het is vooral liefde met de grote L zolang ik op mijn eigen terras ben. Vanaf het moment dat ik “naar buiten” moet, heb ik een probleem. Dan buig ik me een beetje voorover en sla een snelle blik op mijn benen. “Zo kan ik toch niet buitenkomen?” denk ik dan. Ja, ik weet het, iederéén heeft op dit moment van het jaar last van het witte benen syndroom. Maar geloof me, er zijn witte benen en dan zijn er ook nog mijn witte benen. Als ik bijvoorbeeld een korte vergelijkingstest doe met de benen van mijn man, die ook in geen maanden zonlicht hebben gezien, dan heeft mijn man naast mijn benen geen witte maar bruine benen. Ik zou geld geven om zijn witte benen te mogen hebben (in de vrouwelijke vorm dan wel). Ik heb al heel veel mooie zonnige dagen nodig om dat klein beetje zelfvertrouwen te krijgen om toch met blote benen buiten te komen. We schrijven dan zeker al eind juli of augustus en met een beetje geluk zijn mijn benen dan net een tintje minder wit dan dat ze nu zijn. Ja, je leest het goed. Tegen de tijd dat de zomer goed en wel op zijn einde loopt, zijn mijn benen één tintje minder wit en durf ik eindelijk met blote benen naar buiten. En dan nog heb ik constant het gevoel dat ik aangestaard wordt. Het zullen wel mijn gedachten zijn (of niet) maar toch… Leuk is anders en ik ben altijd zo blij als ik nog een paar extreem witte benen tegenkom.

MjAxMy1lYmE3OGVkZjIzMmJiMDFi

In de loop der jaren heb ik al veel geprobeerd: zonnebank, zelfbruiners, twee weken Turkije, kousenbroeken in huidskleur… Ja, ik liet ooit zelfs zo’n spray tanning doen waarbij je in een cabine moet gaan staan en ze je letterlijk bruin spuiten. De mevrouw van het schoonheidscentrum snapte er niks van toen ik de dag erna het centrum opnieuw binnen stapte en mijn benen liet zien: even wit as ever. “Dat heb ik nu nog nooit meegemaakt,” zei ze. Ik kan dus niet anders dan mij er gewoon bij neerleggen: mijn benen zijn wit en zullen altijd wit blijven, wat ik ook probeer. De enige oplossing die voor mij een klein beetje werkt zijn uiteraard de kousenbroeken in huidskleur maar op een echte warme dag heb ik daar toch ook niet al te veel zin in. Bovendien kosten ze handenvol geld en gaan ze heel snel kapot.

Toch jammer, vind ik het soms, dat ik niet leefde in de tijd dat wit het schoonheidsideaal was, ik ging nogal een babe geweest zijn.

Tags: , , ,