Zomervakantie 2016, so far so good.

Ongeveer een jaar geleden schreef ik een blogbericht over de valkuilen van twee maanden zomervakantie. Over het feit dat het voor mij bijvoorbeeld heel moeilijk is om af te spreken met een vriendin of over het feit dat het ook wel eens lastig kan zijn om constant je kinderen rond je te hebben. Over het feit dat ik zeeën van tijd heb en toch niet echt toe kom aan de dingen die op mijn to-do-lijstje staan. Afin, je snapt het plaatje… Ik kan niet zeggen dat de zomervakantie tot hier toe erg verschillend was van die van vorig jaar. Wat wel anders was, is dat ik me minder heb geërgerd aan de “nadelen”, ik heb geprobeerd meer te genieten en me gewoon neergelegd bij het feit dat sommige dingen niet kunnen of moeilijker zijn met kleine kinderen.

Ik sprak niet af met een vriendin (zonder kinderen) en ik vermeed winkelen met de kinderen.

Ik heb amper vriendinnen gezien, de voorbije weken… Want tenzij dat ze ook kinderen hebben met wie mijn kinderen zich dan kunnen bezighouden, heb je daar toch niks aan. De enige vriendinnen die ik wel veel zag, waren die van mijn dochter. Ik heb veel playdates voor haar geregeld. Dat had zo zijn voordelen: voor haar was er afwisseling en ik had toch een beetje contact met volwassenen tijdens het afzetten of ophalen van mijn dochter. Ik dronk zelfs koffie bij één van de mama’s en ik dacht: “kijk eens aan, nu ben ik een echte mama-mama”.

Mijn inkopen doe/deed ik steeds via collect & go, ook al heb ik alle tijd van de wereld. Met Florian is dat nog altijd niet.te.doen. Onlangs waagde ik mij aan de A.S. Adventure omdat ik twee nieuwe drinkbekers wou voor op reis. Het eindigde met een op-de-grond-liggende-en-huilende Florian aan de kassa. Point taken. Again.

Ik ging eens naar een privé-kliniek.

Neen, ik ben niet van plan iets aan mezelf te veranderen. Ik ging naar de privé-kliniek omdat het centrum Ongehoord  daar gevestigd is, ze zijn onder andere gespecialiseerd in tinnitus. Hun raadpleging bestaat uit twee sessies van een klein uurtje. In de eerste sessie worden er testen gedaan en in de tweede sessie wordt gekeken wat voor mij een goede oplossing (of soelaas) zou kunnen zijn. Jammer genoeg zit de specialist zelf in Zuid-Afrika en komt hij maar af en toe naar België. Ik moet dus nog tot eind november wachten op enig resultaat. Het enige punt wat mij een beetje hoop gaf, was een soort van ruistherapie-test (ik weet eigenlijk niet hoe ik het moet noemen). Dat betekent dat je één minuut luistert naar een ruis die afgestemd is op de ruis die je zelf hoort. De mevrouw die me testte zei: “het zou kunnen dat na die minuut je tinnitus even weggaat…” en dat was bij mij inderdaad het geval. Ik kan zelfs zeggen dat door dat klein uurtje testen (dus eigenlijk een klein uurtje luisteren naar allerhande soorten piepen en ruisen) mijn tinnitus een ganse namiddag weg was. Dus ik kijk hoopvol uit naar eind november.

We maakten plannen om onze slaapkamer te vernieuwen.

Onze slaapkamer is aan vernieuwing toe. Het behang dateert van begin de jaren 90 en omvat onder andere een tekening van een paard met een mensenhoofd. Zoals ik al zei: aan vernieuwing toe dus. We kochten ons alvast een nieuw bed, een boxspring (omdat ik daar al lang van droom) en gingen ten rade bij goûts-et-couleurs voor de rest van de inrichting. Ik kan hen echt aanraden als je zoals ons, twijfelt waar je naartoe wil met de inrichting van je interieur. Voor € 125 krijg je anderhalf uur uitgebreid advies en heb je echt een mooi beeld van wat er allemaal kan. Mede door het advies beslisten we uiteindelijk om onze slaapkamer op zijn geheel te verkopen. Momenteel zijn we dus aan het logeren op onze matras op de grond, in afwachting van ons nieuwe bed. Eens we helemaal rond zijn met de vernieuwing komen er voor en na-foto’s. Beloofd.

En nu is het nog uitkijken naar…

We vertrekken binnen een paar dagen voor twee weken naar Denemarken! Helemaal op het einde van de vakantie, ja, dus we kijken er hard naar uit! Het is nog wat duimen voor mooi weer. Voorlopig zien de lange termijn voorspellingen er behoorlijk uit. Niet slecht. Ook niet super. We zien wel. De huisjes die we via Novasol boekten, zien er alvast veelbelovend uit. We zitten op twee verschillende plaatsen. Twee keer aan het strand. De eerste week op één uurtje van Legoland, de tweede week op één uurtje van Kopenhagen.

bron: novasol

bron: novasol

e20420_living_03

bron: novasol (ik wilde jullie maar een heel (klein) beetje jaloers maken…)

Ondertussen blijft het mysterie van mijn verdwenen reacties bestaan. Het ligt ook niet aan de wifi of aan de soort browser… Het is echt zó bizar. Ik zal nog eens proberen in Denemarken. Daar moet het lukken, toch?

Tags: , , , , , , ,

Het mysterie van mijn verdwenen reacties…

image

Een week of twee geleden is het begonnen… Of misschien is het zelfs al iets langer aan de gang, het is in elk geval al eventjes dat ik denk: tiens, dat is vreemd… Net zoals andere bloggers bij mij een reactie achterlaten, doe ik dat ook bij hen. Ik heb de bloglovin‘ app op onze iPad staan en dagelijks scroll ik door mijn feed. Heel regelmatig reageer ik ook. Dan moet ik doorklikken naar de eigenlijke blog en zo kan ik zeggen wat ik te zeggen heb. Maar de laatste tijd had ik dus meer en meer het probleem dat, op het moment dat ik op de knop “reactie plaatsen” tikte, mijn reactie gewoon verdween. Zomaar. In het niets. De voorbije dagen dacht ik echt van dit kan nu toch niet meer? Ik was er eerst van overtuigd dat het gewoon aan de bloglovin’ app lag en dus surfte ik gewoon naar de blog waar ik wilde reageren… En weer verdween mijn reactie. Dus dacht ik: dan ligt het aan de iPad en dus probeerde ik weer hetzelfde te doen via mijn Nokia. Weer hetzelfde mysterieuze resultaat: geen reactie te zien van mezelf tussen de andere. Ik dus naar boven, naar onze vaste computer, ervan overtuigd dat ik het mysterie zou oplossen. Ik dacht nog: uh, dat gaat ambetant zijn als ik nu iedere keer naar boven moet gaan telkens als ik op een blog wil reageren… Maar je raadt het dus al: weer VERDWEEN mijn reactie in de virtuele wereld. Nog voor ik volledig met mijn handen in het haar zat, ging ik vanmorgen ten rade bij mijn man, mijn vaste techneut van dienst. Ik probeerde nog via zijn gsm… NIKS… Toen bedachten we dat het misschien aan wordpress lag maar toen ik een blogpost-blog probeerde, weer: same result… En nu zit ik dus volledig met mijn handen in het haar en dus schrijf ik er maar een post over. Ten eerste omdat ik hoop dat iemand mijn probleem herkent en de oplossing weet en ten tweede omdat jullie zouden weten dat ik jullie niet vergeten ben.

Tags:

Netflix, wat wij zoal bekeken.

Het is alweer eventjes geleden dat ik nog wat Netflix-tips online gooide… Niet dat we op het gebied van series kijken stilgezeten hebben of toch niet figuurlijk dan. Eerst en vooral waren er heel wat series waarvan er een tweede (of derde of vierde…) seizoen uitkwam de laatste maanden en waarvan wij absoluut het vervolg wilden zien. Maar laat ik eerst beginnen met dé allernieuwste Netflix Original: Stranger Things, een absolute aanrader wat mij betreft.

Stranger Things.

Deze acht afleveringen tellende serie hebben wij in vier avonden verslonden. Als je houdt van Steven Spielberg en Stephen King en als je houdt van de jaren 80-sfeer dan zit je met deze serie helemaal goed. Wanneer een jongen verdwijnt, gaat heel het dorp naar hem op zoek: zijn mama (gespeeld door Winona Ryder), het politiekorps, zijn broer én zijn drie beste vrienden. Al gauw wordt duidelijk dat het niet om een gewone verdwijning gaat maar dat het vreemde laboratorium in de buurt van het dorp er misschien wel voor iets tussen zit. Er duikt ook een meisje op met de naam “Eleven (Elf)”, de drie vrienden nemen haar onder hun goede maar al gauw blijkt dat zij niet zomaar een meisje is. Je leest het al, de serie bevat heel wat bovennatuurlijke elementen maar zit echt prima in elkaar, vanaf de eerste aflevering word je meegesleurd in het verhaal…

stranger-things

stranger-things

Orange is the new black, seizoen 4.

Toen ik ooit mijn eerste reeks tips schreef, stond het eerste seizoen van Orange is the new black erbij. Ik weet nog dat ik toen twijfelde om die in mijn lijstje te zetten… Ondertussen is het vierde seizoen van de serie al uit (alsof je dat nog niet wist) en ik vind de serie eigenlijk alsmaar beter worden. Het voorbije vierde seizoen vond ik tot hiertoe het beste. Zeker aan te raden dus (als je, zoals ik, nog niet helemaal overtuigd werd door de vorige seizoenen) en als je wel al overtuigd was, dan heb je het vierde seizoen zonder twijfel al gezien.

orange-is-the-new-black

Bloodline, seizoen 2.

Ik zei het al: we hebben de laatste tijd heel wat vervolg-seizoenen gezien. Bloodline vond ik eens iets anders dan anders… Het is een familiedrama maar tegelijk ook een misdaadserie. Als je de serie googled dan merk je dat niet iedereen fan is. Ik dus wel. Het verhaal draait rond de familie Rayburn. In het eerste seizoen keert Danny, de verloren zoon, terug naar zijn familie. Het tweede seizoen begint waar het eerste eindigde (uiteraard): Danny werd dood teruggevonden. Hoe hij aan zijn einde komt, weet je al in het eerste seizoen maar de gevolgen die zijn dood hebben voor de familie: daar gaat het tweede seizoen over.

bloodline

Rectify, seizoen 1 & 2.

We hebben de twee seizoenen van Rectify in één trek uitgekeken. Rectify volgt het leven van Daniël Holden, die na bijna 20 jaar in death row vrijkomt. Uiteraard hebben die 20 jaar hun sporen in Daniël’s manier van zijn nagelaten. Daniël werd als jonge man opgesloten en komt als volwassen man terug in het gewone leven. Uiteraard is dat gewone leven in 20 jaar tijd sterk veranderd. Maar dat is niet het enige, het nieuwe DNA-bewijs dat zijn veroordeling teniet deed, spreekt hem niet volledig vrij. Niet iedereen in zijn omgeving is dus overtuigd van zijn onschuld en ook dat brengt de nodige spanningen met zich mee. Toch één van de betere series die ik de laatste tijd gezien heb.

download

 

Tags: , , , , ,